Związki smaku i pamięci.Gravlax

Są potrawy,które dają mi psychofizyczny komfort.
Taniec kubków smakowych i zadowolenie zmysłów.
Lista tych potraw jest długa.
Są na niej smaki znane od zawsze.
Oswojone w dorosłym życiu.
Egzotyczne.
Oczekiwane i poszukiwane.
Zaskakujące.
Związki smaku i pamięci.
Wrażliwości i podświadomych pragnień.
Oto jeden z nich.

Gravlax

500 g fileta z łososia ze skórą
pół szklanki soli morskiej
łyżeczka jasnego cukru Muscovado
otarta skórka z połowy cytryny niewoskowanej
50 ml calvadosa
świeże gałązki kopru

Filet umyć i wyciągnąć pęsetą ości,jeżeli są.
Osuszyć papierowym ręcznikiem.
Sól zmieszać z cukrem i skórką cytryny.
Natrzeć  równomiernie rybę.
Skropić calvadosem i obłożyć gałązkami kopru.
Łososia zawinąć szczelnie folią spożywczą.
Włożyć do naczynia i obciążyć.
Wstawić do lodówki na dobę.Dwa razy rybę obrócić.
Odwinąć z folii , oczyścić z soli i kroić bardzo ostrym nożem na cieniutkie plasterki.

Gravlax najbardziej mi smakuje na kromce domowego chleba,posmarowanego dobrym masłem.Posypuję go świeżym pieprzem, skrapiam oliwą EV i sokiem z cytryny.
Dodatek kawioru bardzo mnie cieszy.

Gravlax z buraczkowym carpaccio i musztardowo - miodowym sosem
dla moich Przyjaciół

Kilka małych buraczków zawijam w folię aluminiową i piekę w piekarniku.
Po ostudzeniu obieram je i kroję na cieniutkie plastry.
Układam na półmisku.
Obok gravlax.
Dekoruję plasterkami cytryny i świeżym koprem.
Polewam wszystko sosem i posypuję świeżym pieprzem.
Jemy ze świeżo upieczonym chlebem i popijamy schłodzonym białym winem.

Sos musztardowo-miodowy

2 łyżki musztardy Dijon
1 łyżka miodu
1 łyżka oliwy EV
1 łyżeczka octu z białego wina
Wszystkie składniki mieszam i odstawiam na kilka minut aby się połączyły.

Smacznego!

Niezwykła jesień.W kuchni gruszki i tarty.27! TU i TAM

Ponętna.

Zaokrąglona gdzie trzeba, z pięknie wyrzeźbioną kibicią.

Iście rubensowska.

Tylko czasem pozornie gruboskórna, o wnętrzu słodkim i jędrnym.

Uwielbia dobre towarzystwo, najchętniej o francuskim rodowodzie.

Nie stroni też od czekolady, wina i korzennych zapachów.

Gruszka. Królowa września.

Wzięła we władanie nasze kuchnie, Anny-Marii i moją.

Uległyśmy z rozkoszą.

Urokom gruszki nie można się oprzeć.

Oto do czego nas zainspirowała.

Zapraszamy!

Jesień...

Naprawdę?

Jeszcze parę dni temu wyszłam na wieczorny spacer bez swetra wiedząc,że nie zmarznę.

Jesień zaskoczyła mnie też kolorami.

Warzyw,owoców ,kwiatów.

Pełnych,pachnących ,dojrzałych.

Słońce zaczarowało je i dopieściło doskonałym smakiem.

Ta nostalgiczna pora roku tym razem nastroiła mnie radośnie.

Postanowiłam nie przyjmować jesieni smutnej i niepogodnej.

Nie zamykać się w czterech ścianach z gorącym kubkiem na kanapie.

Wydłużyć wyjątkowe lato wspominając wakacyjne smaki.

Spędzać dużo czasu na świeżym powietrzu.

Często spotykać się z Przyjaciółmi i Bliskimi.

Jeszcze intensywniej poznawać nowe kulinarne miejsca.

U mnie zapowiada się niezwykła jesień!

Konfitura z gruszek i cebuli

1 kg niezbyt dojrzałych gruszek

3 średnie żółte cebule

100 g jasnego miodu, dodałam lipowy

otarta skórka z cytryny

sok cytrynowy

laska wanilii

łyżka jasnego kremu balsamicznego

Gruszki umyć i osuszyć,nie obierać ze skórki!

Przeciąć na pół i wydrążyć gniazda nasienne.

Pokroić w paski i skropić sokiem z cytryny.

Cebule obrać i pokroić w piórka.

Na małym ogniu zagrzać miód i wrzucić cebule.

Gotować ok.10 minut.

Dodać paski gruszek, skórkę cytrynową i krem balsamiczny.
Laskę wanilii przekroić,wyjąć nasionka prosto do konfitury.
Laskę włożyć do całości.

Trzymać na ogniu aż konfitura zgęstnieje.

Tarty z konfiturą z gruszek i cebuli z kwiatami lawendy

Ciasto M.Roux

250 g mąki

125 g masła,pokrojonego w kostkę,lekko zmiękczonego

1 jajko

1 łyżeczka drobnego cukru

1/2 łyżeczki drobnoziarnistej soli

40 ml zimnej wody

Usypać wzgórek z mąki,zrobić w nim wgłębienie.

Włożyć w nie masło,wsypać sól,cukier i wbić jajko.

palcami wymieszać i połączyć składniki na gładką masę.

Powoli zagarniać mąkę,ugniatając ostrożnie,aż ciasto będzie miało ziarnistą konsystencję.

Wlać wodę,delikatnie połączyć palcami z resztą ciasta.

Wewnętrzną stroną dłoni wyrabiać ciasto,odpychajac je od siebie 4-5 razy,az bęzdie gładkie.

Utworzyć z niego kulę,owinąć w folię i włożyć do lodówki.Foremki na tarty  wyłożyć ciastem rozwałkowanym na cienki placek.

Ponakłuwać widelcem i piec 10 minut w temp.190 st.C.

Wyjąc tarty z piekarnika,napełnić je konfiturą,na wierzchu każdej położyć kwiaty lawendy.

Wstawić do piekarnika na 15 minut ,do chwili kiedy kwiaty zaczną pachnieć.

Smacznego!

A jaka jesień będzie u Was?

Apetyt na figi. A może pizza? Dla Niej i dla Niego

Napisała mi:
(...) i mam ochotę na figi.Poszukamy ich?'
Odpisałam:
,Ja też ! U mnie już są.Szukaj'.
Postanowiłam zdobyć zielone.
W Grecji wydały mi się słodsze od fioletowych.
Ale tam wszystko jest słodkie.
Niestety nie znalazłam.
Tu mi obiecano,ale bez rezultatu.
Tam właśnie się sprzedały.
Pozostałam przy fioletowych.
Figi zachciały mi się w pizzy.
Pizze muszą być dwie.
Dla Niej i dla Niego.

Ciasto na pizzę

2 szklanki mąki 00
1 łyżeczka cukru
1 łyżeczka soli
1 szklanka ciepłego mleka
1 3/4 łyżeczki suchych drożdży
2 łyżki oliwy z oliwek
woda
mąka do podsypania blatu

Do miski wlać ciepłe mleko,dodać cukier i drożdże.
Wymieszać i odstawić na 10 minut aby drożdże zaczęły pracować.
Osobno wymieszać mąkę z solą i oliwą.
Wlać do mąki mleko z drożdżami i zagniatać ciasto.
Jeżeli konieczne,dodać wodę.
Kiedy ciasto jest elastyczne i gładkie,uformować z niego kulę,którą włożyć do miski wysmarowanej oliwą.
Przykryć miskę ściereczką i odstawić w ciepłe miejsce aż ciasto podwoi objętość.
Potem wyjąć je na blat posypany mąką.
Zagnieść ponownie i podzielić na dwie części.
Z każdej formować placek,który na końcu posmarować oliwą.
Następnie nałożyć przygotowane składniki i piec w 180-200 st. C.

Najlepiej,aby ciasto po wyrośnięciu wstawić na noc do lodówki.
Następnego dnia wyjąć je na godzinę -dwie przed pieczeniem i doprowadzić do temperatury pokojowej.
Potem formować placki i piec.
Moim zdaniem jest wtedy najlepsze.

Pizza z figami,karmelizowaną cebulą,gorgonzolą i miodem kasztanowym
dla Niej

karmelizowana żółta cebula - przepis klik

1 kg cebuli
2  łyżki oleju np.rzepakowego
 1 szklanka białego wina - półwytrawnego lub wytrawnego
4 łyżki miodu lipowego lub akacjowego
2 łyżki jasnego cukru trzcinowego
3 łyżki jasnego kremu balsamicznego

Rozgrzać olej w głębokiej patelni,wrzucić pokrojoną cebulę - piórka lub krążki.Dusić na małym ogniu do miękkości.Dodać pozostałe składniki i dusić aż całość będzie gęsta.Zamknąć w wyparzonych słoiczkach.

figi pokrojone w plastry
100g średnio pikantnej gorgonzoli
miód kasztanowy

Przygotowany placek na pizzę pokryć karmelizowaną cebulą,figami i gorgonzolą.
Po upieczeniu natychmiast podawać.
Polewać miodem kasztanowym.

Pizza z pesto oliwkowym, figami i prosciutto di Parma 
dla Niego

pesto z zielonych oliwek

100g  zielonych oliwek bez pestek - użyłam greckich kalamata
dwa duże ząbki pieczonego czosnku
50g płatków migdałowych
oliwa z oliwek
sok z limonki do smaku
sól i biały pieprz

Wszystkie składniki umieściłam w blenderze.
Zmiksowałam. 


Placek na pizzę posmarowany oliwą upiec.
Na ciepły rozsmarować pesto z zielonych oliwek.
Położyć figi i szynkę parmeńską.
Podawać.

Kiedy skończyłyśmy nasze figowe wyczyny napisała:
- Figi są niesamowite!
Pędzę  więc do Konwalii w kuchni zobaczyć figi w wersji Magdy.

I to właśnie jest szczęście! Spaghetti z sepią i krewetkami

Kawa na tarasie i liczę samoloty na niebie.
Telefon od Basi.
Długa rozmowa o codzienności.
Jest nam potrzebna jak słońce.
Brązowe oczy ukochanego psa.
Album z obrazami Bruegla.
Świeże kwiaty w wazonie.
Eustomy są takie romantyczne...
Kosz soczystych pomidorów.
Hania,Tomek i Stefek.
Butelka czerwonego wina  przy świecach.
Spacer po deszczu.
Nowa książka pachnąca drukiem.
Spotkanie ze Znajomymi w ulubionej knajpce.
Rumer przy śniadaniu.
Makaron,który robię na obiad.

Spaghetti z sepią z krewetkami

makaron
200g mąki typu 00
1 jajko
1 łyżka atramentu z kałamarnicy
sól
 1 łyżeczka oliwy EV

Mąkę wymieszać z jajkiem i solą.Dodać sepię i wyrobić.
Dodać oliwę i wyrabiać aż ciasto będzie sprężyste.
Zawinąć w folię spożywczą i zostawić na ok. 15 minut.
Następnie wałkować i kroić w cienkie paseczki.
Ja wałkowałam i kroiłam za pomocą maszynki do makaronu.
Ugotować w osolonej wodzie al dente.

Krewetki
200g świeżych krewetek
dwa ząbki czosnku
łyżka zielonej pietruszki
masło
oliwa EV

Krewetki obrać z pancerzy i umyć.Osączyć na ręczniku papierowym.
Czosnek pokroić na paseczki.
Na patelnię wlać łyżkę oliwy i łyżkę masła.
Dodać czosnek i chwilę posmażyć.
Wrzucić krewetki i smażyć ja na chrupko.
Posypać natką pietruszki.

Spaghetti wymieszać z krewetkami,posypać świeżym pieprzem.
Od razu podawać.

Nowa maszynka do makaronu  spisała się doskonale .
Kasiu,Agnieszko,Grzesiu ,Piotrze - dziękuję!

Tam gdzie cykady śpiewają najpiękniej. Sałata Dionysos

Ona na początek wybrała Rodos.
Najbardziej słoneczną wyspę na Morzu Śródziemnym.
On też lubi wyspy.
Mieszkają na nich ciekawi ludzie.
Cenią spokój,proste życie i dobre jedzenie.
Potem płynęli łodzią lub promem na kolejne wyspy na Morzu Jońskim.
Wcześnie rano spacerowali nad morzem.
On podziwiał odcienie niebieskiego.
Ona czekała na pierwsze promienie słońca.
Miasteczka i wsie.
Stada kóz.
Drzewa figowe.
Sery i jogurt dobre jak każdy nowy dzień.
Oliwki najlepsze na świecie.

Kobiety zamężne ubrane w czerń.
Klasztory i cerkwie pełne światła i dziękczynnych świec.
Dzielnie się chlebem i oliwą.
Ryby i owoce morza.
Koźlina i jagnięcina.
Wieczorem Ona zbierała gwiazdy.
On wypatrywał świateł statków i latarni morskich.
-Chciałbym zjeść jeżowca.
- Ja też!
Pili dużo miejscowego wina.
Ona zachwycała się bielą domów .
On wyszukiwał wszystkie niebieskie detale - okna,drzwi,gzymsy.
Odpoczywali w cieniu cyprysów.
Cykady tam śpiewają najpiękniej.
Zaprzyjaźnili się z właścicielem kafejki, który parzył niezwykle dobrą kawę.
Z pasterzem kóz i owiec.
Ze staruszką sprzedającą figi.
Wrócili ze słońcem w każdej kieszeni.
Z walizkami pełnymi dobrej energii.
Ze światłem na twarzach.

Sałata Dionysos

składniki

sałata zielona i radicchio
winogrona
ser feta
ziarna sezamu

sos

jogurt grecki - 4 łyżki
łyżka domowego majonezu
pieprz
łyżeczka musztardy Dijon
sok z limonki
miód

W misce wymieszać wszystkie składniki.Odstawić.

Krem balsamiczny do dekoracji.

Liście sałat porwać na mniejsze kawałki.
Winogrona przekroić na pół i wyjąć pestki.
Ser pokroić na kawałki,obtoczyć w sezamie i zapiec w piekarniku aż sezam będzie złocisto brązowy.
Na talerzu ułożyć sałaty,kostki upieczonej fety i winogrona.
Polać sosem i udekorować kremem balsamicznym.
Od razu podawać.

Przepis pochodzi z restauracji Dionysos w Lindos.
Lokal specjalizuje się w kuchni greckiej i śródziemnomorskiej.
Znajdziecie tam doskonałe jedzenie,fantastyczne wino i niezwykłe widoki.
Sałatka jest autorskim pomysłem Szefa kuchni.
Dostałam ten przepis i obiecałam,że zamieszczę go na swoim blogu.
Pamiętajcie,aby użyć prawdziwej greckiej fety.
Polski wytwór fetopodobny zupełnie się nie nadaje.
Smacznego!

Lunch w Paryżu? Kwiaty cukinii nadziewane kozim serem i miętą

Kiedy jestem w Paryżu odwiedzam targi i ulubione kawiarnie.
Wstaję bardzo wcześnie.
Wybiegam w miasto, wchodzę do którejś boulangerie na kawę i brioszkę z marmoladą .
A potem targi:
Belleville - codziennie
lub
Joinville - w czwartki i niedziele.
Po zakupach wracam obładowana.
Królują owoce,warzywa i ryby.
Zostawiam torby i znowu wychodzę w miasto.
Teraz czas na ulubione kawiarnie.
Le Prokope - najstarsza kawiarnia Paryża.
Obowiązkowo któraś z cukierni Pierre Herme .
Najczęściej przy 39 Avenue de l'Opera.
Kawiarnia Le Flore .
Cukiernia Laduree.
Tu makaronik,tam ciasteczko.
I kawa, obowiązkowo kawa!
Oczywiście kupuję słodkie prezenty.
Lunch w Paryżu?
Do głowy mi nie przychodzi,żeby szukać miejsca.
I uwaga, we Francji jada się go między 12.00 a 14.00.
Zdecydowanie kolacja.
Najchętniej Le Petite Charlotte na 36 rue Saint Jean.
Wyśmienite ryby i owoce morza,dobre wino i świetna obsługa.
Ale co z lunchem?
Robię go sama!

Kwiaty cukinii nadziewane kozim serem i miętą
 fleurs de courgettes farcies au fromage de chevre

1 jajko
85g świeżego koziego sera
sól i pieprz
2 czubate łyżeczki posiekanej mięty
12 kwiatów cukinii
oliwa z oliwek extra virgin

Nastaw piekarnik na 175 st.C.
Rozbełtaj jajko,wkrusz w nie ser i połącz oba te składniki widelcem.
Posól i popieprz do smaku.Dodaj miętę.
Nadziej kwiaty serową masą.Skręć każdy,żeby ze środka nic nie wyleciało.
Wyłóż blachę folią aluminiową i rozprowadź po niej odrobinę oliwy.
Rozłóż kwiaty na blasze, a potem obróć każdy na druga stronę,tak żeby był cały pokryty cienką warstwą oliwy.
Piecz przez 12-15 minut, aż kwiaty przyrumienią się i zaczną intensywnie pachnieć. 

Przepis pochodzi z książki Elizabeth Bard Lunch w Paryżu.
To ciekawa historia o nowym życiu Amerykanki w stolicy Francji,małżeństwie i przygodzie z francuską kuchnią. Nie jest to banalna opowieść,ale próba zdefiniowania tego co w życiu ważne i odkrywaniu jak być szczęśliwym.
Przeczytajcie i wybierzcie się do Paryża,żeby odkryć tam swoje ulubione miejsca.
Ja je już mam!

Ona i Drzewo. Szarlotka z Misianki

Kochała papierówki.
Każdego dnia znosiła do kuchni całe ich kosze.
Już z rana szła do sadu.
Siadała pod Drzewem.
Obok na trawie leżały jabłka.
Drzewo codziennie zrzucało je jakby specjalnie dla Niej.
Podnosiła je i wdychała aromat każdej papierówki.
Napełniała kosz i żegnała się z Drzewem.
Do następnego dnia.
W kuchni układała jabłka według wielkości.
Z najmniejszych gotowała kompot.
Dodawała laskę cynamonu i parę listków mięty z ogródka.
Średnie papierówki przerabiała na marmoladę.
Wolno piekła je w starej gęsiarce,dopiero na końcu dodając trochę cukru.
Największe układała w koszyku na owoce i stawiała na kuchennym stole.
Częstowała nimi sąsiadów,dzieci i nieznajomych pytających o drogę do leśniczówki.
W niedzielę piekła szarlotkę.
Jej zapach roznosił się nawet na drodze.
Potem siadała przy oknie i patrzyła na Drzewo.
Z czułością.

Odeszła na zawsze któregoś lata.
Zaraz po ostatnim zbiorze papierówek.
W spiżarni zostawiła mnóstwo jabłkowych zapasów.
A w całym domu ten jedyny zapach.
Drzewo nadal rodzi.
Postarzało się i przechyliło w jedną stronę.
Kiedy tam przyjeżdżam,siadam pod nim na trawie.
Zbieram papierówki i wdycham ich aromat.
Potem żegnam się z Drzewem.
Do następnego razu.

Szarlotka z Misianki

1 kg kwaśnych jabłek - obranych (u mnie papierówki)
przekrojonych na połówki i oczyszczonych z gniazd nasiennych
mielony cynamon
cukier waniliowy
cukier
1 łyżeczka skórki otartej z cytryny

1/2 kg mąki
1 kostka masła
1 filiżanka cukru
2 żółtka
2 łyżki kwaśnej śmietany
szczypta soli oraz 1 białko


Jabłka przełóż do miski, posyp cukrem, cukrem waniliowym i cynamonem (tyle, ile lubisz), dodaj skórkę z cytryny. Wymieszaj, aby przyprawy pokryły jabłka. Przykryj i odstaw na 2 godziny. Przygotuj kruche ciasto: mąkę posiekaj z masłem, dodaj cukier, żółtka, śmietanę i sól. Zagnieć, wyrób i włóż na 2 godziny do lodówki. Rozwałkuj połowę ciasta, wyłóż nim tortownicę. Posmaruj surowym roztrzepanym białkiem i ponakłuwaj widelcem. Piecz 15 minut w temp. 160°C. Na podpieczonym cieście ułóż jabłka, przykryj resztą rozwałkowanego ciasta, piecz godzinę w temp. 160°C.*

*przepis drukowany w dodatku do Gazety Wyborczej z 2007r.

Kiedy myślałam o szarlotce do głowy przyszła mi ta misiankowa.
Z całymi jabłkami i cienkim maślanym ciastem .
Moje ciasto wyszło baaardzo kruche,bo leżakowało w lodówce trzy dni.
Najlepiej jeść je jeszcze ciepłe.
Z bitą śmietaną lub gałką ulubionych lodów.

W całym domu pachnie szarlotką.
Uwielbiam ten zapach!

 

 Dziękuję za wyróżnienie Versatile Blogger.
 To bardzo miłe,że Koleanki Blogerki doceniają to co gotuję i o czym piszę.
 Proszę o wyrozumiałość,ale nie jestem w stanie wyróżnić jedynie 15 blogów.
Odwiedzam ich tak wiele i wszystkie zasługują na wysoką ocenę.
Czułabym się źle,nie wyróżniając wszystkich,które mnie ciekawią i inspirują.
Trudno mi też pisać o sobie ,na zamówienie'.
Każdy mój post jest osobisty i ciągle mnie poznajecie.
Piszę o tym co mi w duszy gra...