Kuchennymi drzwiami

Finocchi in besciamella.Toskańskie gotowanie z Olą Seghi.

2012-03-10T12:00:00.006+01:00

Ten sam przepis.
Taki sam składnik.
I jedno danie w dwóch kuchniach.
W Toskanii i w Polsce.
Gotowanie nie zna granic.
Wystarczy,że chcemy razem przeżyć kulinarną przygodę.
Nasza znajomość zaczęła się od Fan Klubu Bułeczek z Rozmarynem.
I jeszcze od wymiany pewnych wydawniczych przemyśleń.
Ola mieszka w Toskanii i jest autorką książek kucharskich.
Smaki Toskanii i Słodkie pieczone kasztany.
To bardzo smakowite książki!
Ola pisze też ciekawy blog.
Pełno tam kulinarnych przepisów,ciekawostek z życia na włoskiej ziemi i turystycznych wskazówek.

Bułeczki z rozmarynem mam już za sobą.I zapewniam,że można się od nich uzależnić.
Spotkałyśmy się razem w naszych kuchniach,żeby wspólnie gotować po toskańsku.
Wybór jest ogromny,bo kuchnia Toskanii to prawdziwa kulinarna skarbnica.
Fenkuł został bohaterem naszego wspólnego gotowania.
Warzywo mało u nas jeszcze popularne,choć warte większego zainteresowania.
Ola jest wegetarianką,więc potrawa jest bez dodatku mięsa.
Ale można ją podawać do potraw mięsnych i rybnych.
Jest delikatna i bardzo smaczna.
Pieczone fenkuły tracą intensywny smak anyżku,który nie każdemu może odpowiadać.
Moim zdaniem bardzo zyskują na smaku.

Fenkuły w beszamelu
składniki dla czterech osób

5-6 fenkułów
50g masła
50g mąki
1/2 l mleka
gałka muszkatołowa
bułka tarta
2 łyżki oliwy EV
sól i pieprz

Fenkuły pokroić na grube kawałki.Gotować w osolonej wodzie.Wyjąć jak będą jeszcze lekko twardawe.

Sos beszamelowy:
W garnku rozpuszczamy masło i dodajemy mąkę.Zdejmujemy z ognia.Mieszamy aby nie utworzyły się grudki.Dolewamy mleko i stawiamy na ogniu.Gotujemy aż sos będzie gęsty.
Odstawiamy z ognia,dodajemy gałkę,sól i pieprz do smaku.

Formę do zapiekania smarujemy oliwą.Wysypujemy bułką tartą i wkładamy fenkuły.Zalewamy je sosem i posypujemy pieprzem.Zapiekamy 5 minut w 250 st.C.
Wyłączamy piekarnik,danie posypujemy bułka tarta i wstawiamy do pieca jeszcze na 5 minut.
Podajemy gorące.

Nie byłabym sobą,gdybym czegoś nie zmieniła...
Moja wersja sosu beszamelowego:
3 łyżki masła
2 łyżki mąki
1/2 l mleka
2 żółtka
2 łyżki soku z cytryny
świeżo starta gałka muszkatołowa,sól i pieprz

W garnku na małym ogniu rozpuścić masło,dodać mąkę i mieszać trzepaczką aż powstanie gładka masa.Dolewać wolno mleko i mieszać trzepaczką aż powstanie gęsty sos.Zdjąć z ognia.
Żółtka rozmieszać z małą ilością mleka i dodać do sosu.Wymieszać.Doprawić do smaku solą,pieprzem i gałką ,dolać sok z cytryny.Połączyć całość.

Moim zdaniem dodatek parmezanu lub pecorino może być ciekawym urozmaiceniem sosu.
Wypróbuję tę wersję następnym razem.
Do fenkułów w beszamelu idealnie pasuje kieliszek białego wina.
Smacznego dnia Wam życzę!

Ostrygi.Afrodyzjaki na talerzu? Powarsztatowe inspiracje.

2012-03-05T18:00:00.001+01:00

Czy jedząc marchewkę ,szparagi lub awokado zastanawialiście się kiedykolwiek,że mogą to być produkty silnie działające na Wasze libido?
Albo ostrygi i czekolada.Od wieków uznawane za pokarmy podniecające.
Czy kiedykolwiek wybieraliście składniki dań tak,aby wzrósł poziom Waszego pobudzenia?
Przyznam,że ja nigdy...
Może to błąd i powinnam coś nadrobić?
Te myśli chodzą mi po głowie od czasu,kiedy wróciłam z warsztatów w Makro pod tytułem
Afrodyzjaki.
Nasi ulubieni szefowie kuchni pp.Grzegorz Kazubski i Piotr Kraśkiewicz co chwila informowali nas,jakie elementy podnoszące libido zawierają poszczególne składniki,które wykorzystywaliśmy do przygotowania potraw.
Dla Waszej wiadomości i orientacji podaję,że są to między innymi cynk,selen,witamina E,potas,fosfor...
Zatem uwaga!

"Już samo jedzenie ostryg daje zmysłom najczystszą przyjemność.Nie sposób wyobrazić sobie bez nich historii afrodyzjaków.
Zawierają cenny jod,fosfor i cynk; medycyna także przypisuje ostrygom działanie pobudzające."

Na warsztatach zauważyłam,że ostrygi są mało popularne ,a dla niektórych nawet niezjadliwe.
Myślę,że pierwsze spotkanie z tymi skorupiakami może rodzić dystans.Jednak drugi,trzeci i kolejny raz będzie coraz smaczniejszy.
Dla mnie nie ma nic bardziej pysznego,niż świeże ostrygi,pokropione cytryną i popijane dobrym białym winem.
Tym razem podaję zapiekane.Dedykuję je wszystkim,którzy na żywe ostrygi nie są jeszcze gotowi.

Ostrygi z porami i szafranem

po dwie świeże ostrygi na osobę
1 szalotka
mały por sałatkowy - biała część
2 łyżki masła
szczypta szafranu
2 łyżki winiaku luksusowego
50 ml wytrawnego białego wina
50 ml śmietany kremówki
sól i świeżo zmielony biały pieprz

Ostrygi dokładnie oczyścić szczoteczką pod bieżącą wodą.
następnie każdą mocno chwycić ręką ,wypukłą stroną do dołu.Nóż do ostryg włożyć między dwie połówki muszli,przesuwając go wzdłuż krawędzi i odciąć górną połowę muszli.
Należy uważać,aby z muszli nie wylała się woda.
Wyjąć ostrygi z muszli,wodę zebrać i przelać przez gęste sitko.
Zagotować ją i na 5 sekund włożyć do niej ostrygi.Wyjąć i trzymać w cieple,wodę odstawić.
Dolne połówki muszli dokładnie oczyścić,osuszyć i ułożyć na półmisku.

Por oczyścić,przekroić na pół.Dokładnie umyć i pokroić w paski.szalotkę obrać i pokroić w kostkę.Lekko podsmażyć na maśle.Dodać pory i razem podsmażyć.Uważać aby nic się nie przypaliło.
Dodać szafran,zalać winem i winiakiem,zagotować.Wlać wodę z ostryg i śmietanę.Trzymać na niewielkim ogniu tak długo,aż sos będzie gęsty.Doprawić solą i pieprzem.
Ciepłe ostrygi włożyć do muszli.Każdą polać sosem.Natychmiast podawać.

Cytat i przepis z moimi zmianami pochodzą z książki Rozkosze podniebienia według Casanovy, Georg A. Weth. Książkę gorąco polecam.To wspaniała podróż kulinarna w czasy Casanovy.

Ostrygi zapiekane z parmezanem i lubczykiem

po dwie świeże ostrygi na osobę
łyżka pokrojonego lubczyku lub natki pietruszki
mały ząbek czosnku
łyżka masła
łyżka winiaku luksusowego
łyżka świeżo tartego parmezanu
cytryna
Piekarnik rozgrzać do temperatury 200 st.C.
Muszle ostryg dokładnie wyszorować.
Masło rozgrzać, zeszklić pokrojony drobno czosnek z winiakiem,dodać listki lubczyku lub natkę i zdjąć z ognia.
Otworzyć ostrygi i odciąć je od muszli.Zostawić je na połówkach muszli,skropić sokiem z połowy cytryny i polać sosem.
Zapiekać pół minuty.Ewentualnie doprawić solą i białym pieprzem.

Przepis jest moją ,wariacją' na temat zapiekanych skorupiaków.

Do ostryg wino jest konieczne.
Jakie?
Chablis,Muscat,Auslese,Chardonnay,Sauvignon Blanc,Cava.
No i szampan.Szampan prawdziwy.
Smakujcie!

Pieczenie chleba jest jak święto.Weekendowa Piekarnia # 127.

2012-03-01T09:00:00.003+01:00

Pieczenie chleba to wyjątkowe chwile.Jest jak święto.
Poprzedzone planem,przygotowaniami i niepewnością:
czy się uda? czy spełni oczekiwania moje i Tych,którzy w święcie wezmą udział?
Drugi raz jestem gospodynią Weekendowej Piekarni.
Moje gospodarzenie to efekt niełatwych wyborów.
Wszak wspaniałych Piekarek u nas dostatek.A każda potrafi docenić dobre pieczywo.
Wybierajcie.I niech się Wam upiecze.
Weekendową Piekarnię#127 ogłaszam za otwartą!

Lubicie bułeczki? Białe lub razowe.Puszyste.
Akurat na śniadanie lub podwieczorek?
Upieczcie wspaniałe bułeczki Donny Hay.
Przepis zaadaptowała Dewi i cytuję go za Nią:

Rosemary - Knot Rolls
8 bułeczek

2 łyżeczki suszonych drożdży

1 szklanka (250 ml) wody

2 ½ szklanki (375g) mąki chlebowej

1 łyżeczka soli morskiej

1 łyżka oliwy z oliwek

kilka gałązek rozmarynu

Do posmarowania i posypania:

skórka otarta z połowy cytryny

pół łyżeczki drobno posiekanego rozmarynu

pół łyżeczki grubej soli morskiej

1 łyżeczka oliwy z oliwek

Umieścić suszone drożdże, mąkę i sól morską w misce miksera. Wymieszać składniki razem, dodać wodę i oliwę z oliwek. Zagnieść za pomocą końcówki do zagniatania ciasta na małej prędkości od 5 do 10 minut, aż ciasto będzie elastyczne. Wyłączyć urządzenie. Zebrać ciasto w kulę, umieścić w lekko posmarowanej misce, przykryć, niech rośnie przez godzinę.

Wyjąć ciasto z pojemnika, złożyć raz. Podzielić na 8 równych części.Z każdej uformować wałek,który zawinąć w rolkę.Instrukcja znajduje się tu. Umieścić rolki na blasze,w górny środek każdej włożyć gałązkę rozmarynu. Przykryć bułeczki czystą ściereczką i zostawić do wyrastania przez godzinę.

Rozgrzać piekarnik do 200 stopni C.

Wymieszać w małej misce skórkę z cytryny, drobno posiekany rozmaryn i grubą sól morską.

Tuż przed wstawieniem bułeczek do piekarnika,posmarować każdą oliwą z oliwek, a następnie posypać mieszanką soli. Piec 15 do 20 minut, aż będą złote.

Ciasto jak zwykle zagniatałam ręcznie.
Podzieliłam je na 16 części,aby otrzymać mini bułeczki.
Do posypania użyłam soli lawendowej: grubą sól morską zmieszałam z płatkami lawendy.
Bułeczki znikają jeszcze gorące.
Do zdjęć udało mi się ocalić jedynie cztery...
Zjedliśmy je z rilettes z kaczki.Przepis podam wkrótce.

W #127 edycji Weekendowej Piekarni nie może zabraknąć chleba.
Proponuję piękny chleb słonecznikowy na zakwasie Gosi Maj.
Możecie go zobaczyć na jej blogu Majology.
Przepis cytuję za Autorką.

Bochen słonecznikowy na zakwasie
Składniki:
350g dojrzałego pszennego zakwasu (100% nawilżenia)
400g wysoko-glutenowej pszennej mąki (13% białka)
150g żytniej mąki
150g mąki grahamowej
455g wody
10 g morskiej soli
120g uprażonych nasion słonecznika
Sposób przyrządzania:
1. Połącz wszystkie trzy mąki z wodą i wyrabiaj w mikserze kuchennym przez 2 minuty na wolnych obrotach, przykryj i pozostaw na 40 minut.
2. Dodaj zakwas i sól i wyrabiaj przez 5 minut, zmieniając obroty co minutę z wolnych na średnie.
3. Dodaj ziarna słonecznika i wymieszaj aż będą dobrze połączone z ciastem, przez około 2 minuty.
4. Zostaw ciasto do pierwszego wyrośnięcia na około 3 godziny. Przemieszaj je tylko na 5 obrotów miksera po około 1 1/2 godziny wyrastania by pozwolić uciec gazom.
5. Po 3 godzinach wyrastania, wyłóż ciasto na stolnicę, złóż w kopertę, odwróć do góry nogami i pozostaw w spoczynku na 20 minut,
6. Wsyp garstkę nasion słonecznika na dno koszyka do wyrastania, dobrze poprzednio sprószonego mąką.
7. Uformuj duży bochenek i włóż do koszyka na 2 godziny do ponownego wyrośnięcia. Ciasto będzie gotowe do pieczenia, jeśli wgłębienie zrobione palcem już więcej nie sprężynuje.
8. Na godzinę przed skończeniem wyrastania, nagrzej piekarnik do 260ºC.
9. Wstaw bochenek do piekarnika, zaparuj piekarnik metodą, która Ci pasuje, obniż temperaturę do 220ºC i piecz przez 40 minut.
10. Wyłóż chleb z piekarnika na kratkę do studzenia.

Gosia upiekła ten chleb z okazji Światowego Dnia Chleba.
To autorski bochen Gosi.Na pewno jest wyjątkowy.
Będę go piekła razem z Wami.
Zapraszam!

Czekoladowe sny.Pralinki,czekoladki,trufle w 20! TU i TAM

2012-02-26T18:57:00.009+01:00

Czekolada!
Cudowna barwa,kuszący smak i zapach.
Nieoceniona,kiedy potrzebujemy otuchy i pocieszenia.
Zjadana z radością w każdym zakątku Ziemi.
Uwielbiamy ją pod każdą postacią.
Gorąca i zimna.
Do picia i do chrupania.
Czekolada lubi kontrasty - kwaśne i ostre.
Likier i zioła.
Owoce i mięsa.
Od wieków jest obiektem pożądania.
Pudełko własnoręcznie zrobionych pralinek albo trufli - to miły i wymowny gest.
Na każdą okazję i bez okazji.
Zapraszamy na pralinki!
Do Kucharni Anny-Marii, i do mnie - do Kuchennymi drzwiami.
Częstujcie się bez poczucia winy.

''Chyba miałam dziesięć lat - może więcej - kiedy po raz pierwszy zakosztowałam prawdziwej czekolady.
Ale to urzeczenie przetrwało.Jak mapy woziłam przepisy.Wszelkiego rodzaju przepisy;wydarte z czasopism porzuconych na ruchliwych dworcach kolejowych,wyproszone od osób spotkanych w podróży i moje własne dziwne ich krzyżówki.Trasę naszej wariackiej włóczęgi po Europie wytyczały karty matki do wróżenia.A moje karty potraw były jak kotwice,jak punkty orientacyjne na bezbarwnych pograniczach."

Trufle z ciemnej czekolady Valrhona*

700 g ciemnej czekolady dla gastronomii Valrhona
500 g ubitej śmietanki kremówki
100 g masła
kakao,cukier puder i cukier cynamonowy do obtoczenia

Czekoladę połamać i włożyć do naczynia,w którym będzie rozpuszczana.Rozpuścić ją w kąpieli wodnej. Ubić śmietankę i zagotować .Po trochu wlewać ją do rozpuszczonej czekolady, jednocześnie ubijając. Kiedy śmietanka połączy się całkowicie z czekoladą, dodawać po kawałku masła, cały czas miksując. Gotową masę schłodzić przez kilka godzin w lodówce. Zrobić kulki z masy czekoladowej. Obtoczyć każdą w kakao,cukrze pudrze i cukrze cynamonowym. Trufle trzymać w lodówce.

*proporcje i składniki z oryginalnego przepisu Valrhony.
Od siebie dodałam cukier puder i cukier cynamonowy.Robiłam z połowy porcji.

"Bloki couverture są trochę większe niż cegła.Guy dostarcza mi po skrzynce każdego z trzech rodzajów:ciemnej,mlecznej i białej.Tę surową czekoladę trzeba zahartować,żeby była krystaliczna,twarda.krucha na powierzchni i z dobrym połyskiem.Niektórzy cukiernicy kupują czekoladę już zahartowaną,ale ja lubię robić to sama.Nieskończenie fascynujące jest ożywianie tych surowych martwych bloków couverture i ucieranie ich ręcznie - nigdy nie używam elektrycznych mikserów - w dużych glinianych misach, a potem roztapianie,mieszanie i mierzenie temperatury,dopóki nie będzie akurat taka,żebym mogła przejść do następnego etapu.''

Pralinki czekoladowe

1.100g czekolady mlecznej Divine
   mielone orzechy laskowe i sól morska do posypania
nadzienie: krem czekoladowy,mielone orzechy laskowe,rum

2.100g czekolady mlecznej Divine*
   nadzienie: krem czekoladowy,mielone płatki migdałów i likier amaretto

3. 100g czekolady gorzkiej Oxfam**
    tarty imbir z cukrem do posypania
nadzienie: krem czekoladowy i świeży imbir

Po kolei rozpuścić każdą czekoladę w kąpieli wodnej.Wypełnić nią foremki,dokładnie rozprowadzić ją pędzelkiem i schłodzić w lodówce ok.20 minut.Napełniać nadzieniem i pokryć pozostałą czekoladą.Wyrównać pędzelkiem.
Posypać dodatkami.Schładzać w lodówce aż czekoladki będą twarde.

Krem czekoladowy
300g ciemnej lub mlecznej czekolady - u mnie Divine
150 ml śmietany kremówki

Podgrzać kremówkę - na jej powierzchni powinny pojawić się bąbelki.Dodać pokruszoną czekoladę i wymieszać.Podzielić krem na trzy części i do każdej dodać odpowiednie składniki nadzienia.Schładzać w lodówce ok.godzinę.Następnie napełniać foremki z wylaną wcześniej czekoladą.

* czekolada Divine pochodzi z Ghany i jest produktem Sprawiedliwego Handlu - Fair Trade
** czekolada Oxfam pochodzi z Ghany,jest produktem Fair Trade

"Jest jakaś alchemia w zmienianiu zasadniczej czekolady w to złoto mądrego głupca, w czarowaniu amatorskim,którym nawet moja matka może by się rozkoszowała.Kiedy pracuję,uwalniam się od wszelkich myśli,oddycham głęboko.Okna są otwarte i byłoby zimno,gdyby nie upał z pieców, z miedzianych patelni,oparów topniejącej couverture.Połączone wonie czekolady,wanilii,rozgrzanej miedzi i cynamonu odurzają,wspaniale sugestywne; jest w tym surowy ostry zapach ziemi południowoamerykańskiej,gorąca żywiczna wonność lasów deszczowych.Przenoszę się teraz.Jestem z Aztekami przy ich uświęconych obrzędach: Meksyk,Wenezuela,Kolumbia,Dwór Montezumy,Kolumba i Corteza.Pokarm bogów kipi i pieni się w kielichach.Gorzki eliksir życia."*

*cytaty pochodzą z książki Czekolada Joanne Harris

Czekoladowych snów Kochani!

Moje miasto a w nim...I pizza.

2012-02-20T18:00:00.020+01:00

Wybieram kwadrat ulic i idę.
Odnajduję wspomnienia,dawne znane miejsca.
I nowe sklepy,które powstają nagle i nieoczekiwanie.
Najlepiej kiedy jest to księgarnia,sklep z herbatą lub kawą.
Penetruję półki,chłonę zapachy,wędruję w nowe krainy.
W końcu kupuję kolejne torebki przepełnione aromatami.
Przewracam kartki zapisane czarną czcionką i wciąż pachnące drukiem.
Jedna książka,druga i kolejna.
Nigdy nie wychodzę bez.
Trafiam na miłe miejsce,gdzie jedno spojrzenie decyduje o tym,że spędzę tu kolejne godziny.
Mili i dyskretni ludzie,miękkie dźwięki,smaczne zapachy.
Siadam przy oknie i patrzę na moje miasto.
Śniegodeszcz.Przemykający przechodnie.
I chłopiec w kolorowej pilotce.Zatrzymuje się przy szybie i posyłamy sobie uśmiechy.
Biegnie dalej.
Otwieram książkę.Wtapiam się w nowy świat.

W domu piekę pizzę.
Inspirowaną nowym miejscem,smakami,daniami.

Pizza z karmelizowaną cebulą,gorgonzolą i awokado

ciasto:
300g mąki pszennej
200g mąki razowej
30g świeżych drożdży
łyżeczka cukru
łyżeczka soli
100ml ciepłej wody
3 łyżki oliwy EV

Do naczynia kruszę drożdże,dodaję cukier,4 łyżki mąki pszennej i ciepłą wodę.
Mieszam wszystko i odstawiam do wyrośnięcia.
Na blat wysypuję pozostałą mąkę i sól.Dodaję oliwę i wyrośnięty zaczyn.
Zagniatam ciasto aż stanie się gładkie i elastyczne.ok.10 minut .
Wkładam je do miski i przykrywam folią.
Rozgrzewam delikatnie piekarnik z blachą,na której upiekę pizzę.
Blachę wykładam papierem do pieczenia.Formuję z ciasta placek na pizzę i układam na blasze.
Przykrywam i zostawiam na 20 minut w cieple,aby ciasto podrosło.

1 dojrzałe awokado
sok z połowy pomarańczy
100g gorgonzoli
200g karmelizowanej cebuli - dodałam czerwoną i żółtą
listki świeżego lubczyku
gruba sól ziołowa

Awokado obieram i od razu skrapiam sokiem z pomarańczy,kroję na kawałki,zalewam pozostałym sokiem i odstawiam .
Na podrośnięty blat pizzy rozkruszam gorgonzolę,wykładam karmelizowaną cebulę i piekę w temp.200 st.C ok.20 minut.Kiedy ciasto jest upieczone,wykładam na wierzch kawałki awokado i listki lubczyku.Posypuję solą ziołową i od razu podaję.

*Pizza inspirowana przepisem Karoliny Staszewskiej,właścicielki restauracji i klubokawiarni Kosmos Kosmos.

Gdybyście jeszcze chcieli posłuchać Sen o Warszawie...

Kosmos Kosmos

Warszawa

Koszykowa 55

Lubię...Polędwica w pieprzu z sosem czekoladowym.

2012-02-13T15:00:00.016+01:00

Lubię...
Swoje życie,swoje światy.
Stany na granicy fikcji i rzeczywistości.
Poukładane sprawy,które nieco się poplączą,bo...
Mówienie o rzeczach trudnych,szczerze.
Brak lęku przed tabu.
Być dzieckiem i kupować sobie perfumy.
Czerpać przyjemność z obowiązku.
Czas,który jest tylko mój.
Być egoistyczna i mówić ,nie'.
Ludzi,którzy są ciekawi.Inspirują mnie i są lepsi ode mnie.
Miejsca,które oswoiłam i te,które chcę poznać.
Jeść i rozmawiać o jedzeniu.
Lubię...

Polędwicę w pieprzu z sosem czekoladowym.
Danie,które było podawane w XVI wieku we Florencji w domu Medyceuszy .

500g polędwicy wołowej
grubo mielony pieprz,tzw.młotkowany

Do naczynia wsypujemy grubo mielony pieprz i wkładamy umytą i wysuszoną papierowym ręcznikiem polędwicę.Obtaczamy ją w pieprzu,który przyciskamy do mięsa. Pieprzu powinno być tyle,aby cała polędwica była nim pokryta.Przykrywamy folią aluminiową i umieszczamy na 6 godzin w piekarniku w temperaturze 70 st.C. Przed podaniem mięso powinno odpocząć ok.20 minut,aby można je było dobrze pokroić.

Sos
przygotowujemy go na ok.godzinę przed upieczeniem mięsa.

1 szalotka i marchewka
2 ząbki czosnku
pęczek natki pietruszki
2 części selera naciowego
2 łyżki oliwy EV
2 liście laurowe
pół łyżeczki cynamonu
pół łyżeczki gałki muszkatołowej
1 łyżka cukru
150ml czerwonego wina
50ml białego octu winnego
250ml bulionu,np.warzywnego lub wołowego
100g gorzkiej czekolady
2 łyżki posiekanych orzechów włoskich
3 łyżki orzechów pinii
50ml grappy

Szalotkę,marchewkę,ząbki czosnku,pęczek natki pietruszki i łodygi selera naciowego - siekamy drobno.
Wrzucamy wszystko na głęboką patelnię,z rozgrzanymi dwoma łyżkami oliwy.
Podsmażamy,pilnując aby żaden składnik się nie przypalił.
Dodajemy pokruszone liście laurowe,cynamon, gałkę muszkatołową,cukier i czerwone wino.
Gotujemy na średnim ogniu ok.10 minut dolewając 50ml białego octu winnego, i gotujemy jeszcze 5 minut.Dolewamy bulion,zmniejszamy ogień i gotujemy dalsze 15 minut.
W kąpieli wodnej rozpuszczamy tabliczkę gorzkiej czekolady.
W osobnym garnku podgrzewamy posiekane orzechy włoskie i orzeszki pinii,wlewamy 50 ml grappy i dodajemy rozpuszczoną czekoladę.Szybko mieszamy.
Stopniowo dodajemy bulion z warzywami,aż uzyskamy konsystencję sosu.

Na talerz wykładamy sos i układamy na nim plastry wołowiny.
Podajemy z puree ziemniaczanym albo z dodatkiem pieczonych warzyw.*

*przepis z moimi minimalnymi zmianami, Joanny Poremby z magazynu Sukces nr 2/luty 2012

Lubię...
Puree z selera

1 duży,zdrowy seler
1/4 kostki masła
sól i biały pieprz
sok z cytryny

Seler gotujemy w całości do momentu,aż będzie miękki,ale nie rozpadający się.Obieramy ze skóry.Wkładamy do blendera,dodajemy masło i pozostałe składniki do smaku. Ucieramy na jednolitą masę.Od razu podajemy.

I jeszcze tylko kieliszek czerwonego wina...

Na zachodzie bez zmian...Karmelizowana cebula.Tarta. I inne przyjemności na przetrwanie.

2012-02-06T12:00:00.004+01:00

Lutowy poranek.Niebo jeszcze stalowe.Termometr nie pokazuje nic optymistycznego.
Na horyzoncie nieśmiała obietnica słońca.
Radio oznajmia,że Warszawa będzie jednym z najzimniejszych miast Polski.
Jak przetrwać ?
Pierwsza myśl - nie wychodzić z domu.
Nie da się...
A może ucieczka do jakiegoś ciepłego kraju?
Ale zaraz pojawia się pytanie - kto zaopiekuje się dziewczynkami?
Potrzeba czegoś sycącego i rozgrzewającego wydaje się rozwiązaniem idealnym.
Cebula. I może tarta.
Kino i koniecznie świeże kwiaty.Jak powiew wiosny.
Plan wygląda dobrze.

Karmelizowana czerwona cebula

1kg cebuli
1 szklanka czerwonego półwytrawnego wina
4 łyżki melasy
2 łyżki miodu spadziowego
2 łyżki ciemnego kremu balsamicznego
2 łyżki oleju o delikatnym smaku

Cebule obrać.Pokroić w cienkie piórka. Na głębokiej patelni rozgrzać olej,dodać cebulę i dusić do momentu,aż będzie miękka.Dodać pozostałe składniki,wymieszać i trzymać na małym ogniu, aż całość będzie gęsta.U mnie trwało to ok.godziny.
Gorącą cebulę zamknąć w wyparzonych słoiczkach.

Tarta z czerwoną cebulą i anchois

Upiec kilka spodów z kruchego ciasta.Przepis tu.
Do każdej foremki z ciasta włożyć porcje karmelizowanej cebuli,na wierzchu położyć po kilka filecików anchois.
Zapiekać w temp.200 st. C ok. 20 minut.

Karmelizowana żółta cebula

1 kg cebuli
2 łyżki oleju np.rzepakowego
1 szklanka białego wina - półwytrawnego lub wytrawnego
4 łyżki miodu lipowego lub akacjowego
2 łyżki jasnego cukru trzcinowego
3 łyżki jasnego kremu balsamicznego

Rozgrzać olej w głębokiej patelni,wrzucić pokrojoną cebulę - piórka lub krążki.Dusić na małym ogniu do miękkości.Dodać pozostałe składniki i dusić aż całość będzie gęsta.Zamknąć w wyparzonych słoiczkach.

Tarta z konfiturą z żółtej cebuli,kozim serem i rozmarynem

Upiec kilka foremek z kruchego ciasta.Wypełnić je cebulą.Na wierzchu położyć po plasterku koziej rolady i kawałek gałązki rozmarynu.
Zapiekać 20 minut w temp.200 st.C.

Film ,Musimy porozmawiać o Kevinie' daje w kość.Natychmiast pojawiają się wyrzuty,czy zrobiłam wszystko,aby moje dzieci były szczęśliwe? Czy można to zrobić do końca? Czy jestem dobrą matką?
Genialna jak zwykle rola Tildy Swinton przenosi mnie w traumatyczny świat rodziny Kevina.
Jestem wstrząśnięta,ale z chęcią zobaczyłabym to jeszcze raz.
Obejrzyjcie ten film.W każdym momencie można wszystko naprawić,refleksja pozytywna może zdziałać wiele dobrego.To potrzebna autoterapia.
Kupuję po drodze tulipany.Jak cudownie,że rosną w lutym!
Wracam do domu.Rozgrzać się domowym ciepłem i karmelizowaną cebulą.
Otworzymy butelkę wina i porozmawiamy o Dzieciach.

Pisząc ten post ,położyłam obok tomik Wisławy Szymborskiej, a w nim wiersz Cebula.
Hołd dla warzywa? Pochwała doskonałości? Prześmiewcze porównanie z człowiekiem?
Warto przeczytać ...

Dobrego dnia Wam życzę!

Wałkowanie na cztery ręce. Pasta fresca.19!TU i TAM.

2012-01-30T18:00:00.005+01:00

Tak niewiele potrzeba.

Mąka ,jajka ,oliwa.
I dłonie.
One są tu najważniejsze.
Kilka chwil zamkniętych w krawędziach stolnicy.
Ruchy miarowe,czułe,gdy trzeba stanowcze.
Wytrwałość nagrodzona cieniutkim arkuszem.
Niczym kupon materiału czeka na skrojenie.
Pasta fresca.
A przy stolnicy Anna-Maria i ja.
Zobaczcie co wyszło spod naszych rąk.

Wałkowanie makaronowego ciasta to coś więcej,niż fizyczne ruchy.
Poprzedza je metafizyczny proces zagniatania.
Kiedy zanurzam ręce w mące,wbijam jajka,a potem dodaję kolejne składniki wiem,że zaczął się piękny czas.Na moich oczach i za pomocą moich rąk najpierw powstanie chaotyczny zbiór.
Potem zacznę go zlepiać w jedną całość.Dojdę do etapu stworzenia kuli,którą będę rzeźbić.
Ugniatanie,obracanie,rozkładanie i sklejanie.
I tak przez dłuższy moment.
Kula staje się coraz bardziej elastyczna i miękka.
Coraz chętniej współpracuje z dłońmi.Poddaje się.
A ja wyczuwam coraz więcej ciepła.
Duet dłonie i ciasto zaczyna stawać się jednym.
Czas się zatrzymać.Dać odpocząć ciastu i dłoniom.
A potem rozpocząć wałkowanie.
Bez planu.
Tak jak w duszy zagra.
I krojenie.
Aż powstanie makaron.Szeroki i cienki.
Pasta fresca na dwa dania.
Przepyszny finisz!

Ciasto makaronowe

3 szklanki włoskiej mąki typ ,00'
1 szklanka semoliny
4 duże wiejskie jajka
szczypta soli
łyżka oliwy EV

Na stolnicy usypać kopiec z mąki,zrobić wgłębienie i wlać wybite wcześniej jajka.Dodać sól i oliwę.
Zagarniając wszystkie składniki do środka,zlepiać je w jedną całość.
Kiedy się połączą,zagniatać nadgarstkami i obracać tak długo,aż ciasto zacznie być miękkie,elastyczne i gładkie. Trwa to ok.20-30 minut.
Uformować kulę i zawinąć ją w folię spożywczą.Zostawić na stolnicy aby odpoczęło.Na ok.20-30 minut.Następnie odkrawać nożem małe kawałki - resztę ciasta zawijać w folię aby nie wysychało, i wałkować cienkie płaty.Z płatów wykrawać makaron o dowolnej szerokości.
Posypywać pokrojony makaron dodatkową mąką,aby się nie sklejał.
Wrzucać partiami na osolony wrzątek z dodatkiem łyżki oliwy.Gotować ok.3-4 minuty w zależności od grubości i odcedzać na sicie.
Jeść najlepiej świeży.

Nadmiar makaronu układam na blasze wyłożonej papierem do pieczenia i podsuszam w piekarniku w temperaturze 50 st.C . Zamykam w słojach.

Tagliatelle z sosem mascarpone.Tagliatelle di salsa con mascarpone.

125g sera mascarpone
50g tartego parmezanu
biały pieprz i sól do smaku
łyżka oliwy EV
żółtko
łyżeczka soku z cytryny i otarta skórka

W rondelku podgrzać ser mascarpone i oliwę,dodać żółtko.Mieszać na małym ogniu aż się połączą.
Zdjąć z ognia.Doprawić solą i pieprzem.Dodać sok i skórkę z cytryny.Wymieszać z tartym parmezanem.
Dodać świeży makaron.Wymieszać i od razu podawać.
Pyszne i proste danie. Z kieliszkiem wina smakuje jeszcze lepiej...

Ravioli z jajkami .Uova da raviolo.

Nadzienie:
kozi twaróg,najlepiej własny - przepis tu
biały pieprz i sól do smaku
łyżka oliwy truflowej lub zwykłej
wiejskie jajka - tyle,ile chcemy mieć ravioli
trufla z zalewy pokrojona na cienkie plasterki
pół kostki masła

Ser połączyć z pieprzem,solą i oliwą.
Z ciasta wyciąć dwa pasy o szerokości 5-6 cm. Na jeden z nich w odległości 7 cm wykładać po łyżce sera.
W serze zrobić wgłębienie i w każde włożyć ostrożnie żółtko oddzielone od białka.
Przykryć drugim pasem ciasta. Przycisnąć brzegi wokół każdego nadzienia.Wyciąć ravioli za pomocą radełka. Pierożki kłaść ostrożnie na wrzątek i gotować nie przewracając ok.3 minuty.Żółtko powinno był płynne.
Wyjmować delikatnie łyżką cedzakową.Polać roztopionym masłem i udekorować plasterkami trufli.
Zamiast trufli można je posypać startym parmezanem.

*inspiracja stąd

Domowy makaron,kozi ser i płynne żółtko.
Chrupiące płatki trufli.
Wyjątkowo udana kompozycja.
Delektujcie się popijając delikatnym i najlepiej z ravioli komponującym się verdicchio.
Lub innym ulubionym białym winem.

Viva la pasta!

Teatr zmysłów czyli Atelier Amaro.I polski chleb.

2012-01-16T13:00:00.008+01:00

Amaro.

Ciekawi?
Intryguje?
Zniechęca?
Inspiruje?
Szokuje?
Mistrz sztuki kulinarnej?
Wizjoner?
Ignorant?
Artysta?
Guru?

Przyznam,że długo trzymałam swoją ciekawość i chęć poznania na dystans.
Bagatelizowałam. Odtrącałam. Pomijałam.
Przyszedł czas i zapragnęłam.
Atelier Amaro stało się przełomem.
Zobaczyć.Dotknąć.Poczuć.
Przekonać się.Poznać.Posmakować.
Odrzucić wszystkie ,nie'.

Kolacja.
Menu degustacyjne.5 MOMENTS .
Spektakl dobrego smaku,tonu,manier.
Zmysły zaangażowane do granic.Wszystkie.
Zagadka.Tajemnica.Ciekawość.
Nie wiemy nic.Musimy zawierzyć.Szukamy klucza.
5 moments na czerpanym papierze wypełnione hasłami.
Proszę o pozwolenie zabrania ich ze sobą i dostaję pytanie - dlaczego?
Odkrywam się,że bloguję.Kelner zbiega schodkami w dół.I wraca z podpisem Amaro.

Pierwsze akordy zabrzmiały.
Płyniemy.Zdumienie...
Angażujemy nasz wzrok,słuch,smak.Zachwycamy się.
Nie wierzymy.Jeszcze.
Idealny czas między jednym a drugim moments buduje klimat.
Unosi nas i nie pozwala się nam zatrzymać.
Za oknem biel i magiczny puch tańczący w świetle starych latarni.
Amaro wziął wszystko?
Miejsce idealnie wpisuje się w całość.

Chwila wytchnienia po tatarze z jelenia i czarach z ciekłym azotem.
Rozmowa o książce. Kuchnia XXI wieku.
Dopiero teraz wiem,że chcę ją mieć.
Kupię ją tutaj z autografem Autora.
Ale przedtem,po genialnym zajęczym combrze dostaję zaproszenie do kuchni............................

Amaro pracuje z mężczyznami.Spokojne,pewne ruchy i maksymalna koncentracja.
W ascetycznej kuchni ani śladu ,walki' z kulinarną materią.
ON. Łagodny,skromny.Wspaniale nam się rozmawia.Nie wyczuwam dystansu.Mistrz.

Przed deserem kieliszek boskiego likieru czekoladowego z 60% czekolady z żytnim Chopinem,popiołem z palonego siana i oliwą truflową z Piemontu...
A ja już rozumiem.Wreszcie!
Przepisy Amaro są szczególnym przesłaniem.To nie gotowe recepty na danie,
a wyjście poza kanon.Baza,wokół której mamy tworzyć własny teatr.
Swoją wizję Jego przepisu.
Mamy zaangażować wszystkie zmysły i emocje.Wykorzystać najlepsze składniki i stworzyć kompozycję barwy,smaku,umiejętności,fantazji,marzeń...

Deser jest dopełnieniem.
Jesteśmy Jego.
I wrócimy.Z nową porą roku. Na nowe moments.

Nie zdradzam dań,ich składu.Choć zapisałam je skrupulatnie.
Przeczytajcie nasze 5 moments.Puśćcie w tany wyobraźnię.
Zaangażujcie zmysły i wszystko ułoży się w wyjątkowej urody całość.
Polecam też relację z wieczoru w Atelier Amaro u Gospodarnej Narzeczonej.

Polski chleb

2kg mąki pszennej
450g otrębów pszennych prażonych
100g orzechów laskowych
100g orzechów włoskich
100g drożdży
30g kminku
30g majeranku
30g czarnuszki - aromatycznych nasion używanych do kwaszenia kapusty i ogórków,przede wszystkim jednak do posypywania chleba - dawniej chleba Kulikowskiego
20g soli kuchennej
2,5l letniej wody

Rozpuść drożdże w wodzie, następnie dodaj je do mąki wymieszanej z kminkiem,otrębami,majerankiem,czarnuszką i solą.Wymieszaj dokładnie ręką i na końcu dodaj orzechy.Postaw do wyrośnięcia na kilkanaście minut(ciasto musi zwiększyć swoją objętość o połowę).
Po wyrośnięciu ponownie dokładnie wymieszaj ręką.

Foremki do chleba wysmaruj masłem i obsyp otrębami.Podziel ciasto na cztery części.Każdą część włóż do wysypanej formy,oprósz otrębami i wstaw do nagrzanego pieca.Piecz w temperaturze 195st.C.
przez 110 minut.
Pozostaw do ostygnięcia.Przed podaniem pokrój na cieniutkie kromeczki

Piekłam z 1/4 składników w temp.180 st.C przez 45 minut.Wykorzystałam mąkę pszenną pełnoziarnistą.

To piękny chleb Kochani.
Smakujcie.

* źródło przepisu Wojciech Modest Amaro,Kuchnia polska XXI wieku
** źródło zdjęcia W.M.Amaro - Facebook

Rozmowy z Anną.A w tle Charlotte z czekoladą i Grand Marnier.18.! TU i TAM.

2011-12-30T19:32:00.010+01:00

Rozmowa.
Zwalniamy.
Zatrzymujemy czas.
Wyjątkowe chwile,które poświęcamy tylko sobie.
Zastanawiamy się w skupieniu.
Wracamy do podstawowych pytań:czym jest szczerość,radość,bliskość.
Rozmowa daje nam poczucie wspólnoty,bez którego czujemy się niekompletni.
To ważne nasze chwile.
W czasie jednej rozmowy udało nam się połączyć przeszłość,dzieciństwo,teraźniejszość i wybiec dalej w przód.
Przez 24. adwentowe dni zadałyśmy sobie na przemian po 12. pytań i udzieliłyśmy po 12. odpowiedzi.
Intensywniej niż kiedykolwiek doświadczyłyśmy bliskości.
Wydawało nam się,że jesteśmy na wyciągniecie ręki.
Oto nasze rozmowy.
U Anny-Marii w Kucharni i u mnie w Kuchennymi drzwiami.

Rozmowa na moim blogu,to pytania Anny-Marii i moje odpowiedzi.
Zapraszam do czytania,ile zechcecie,bo to najdłuższy mój post!

1.Często myślę,że nasze życie jest jak książka - każdy nowy dzień to nowa strona.Ty żyjesz wśród książek,uwielbiasz je czytać,a gdybyś sama miała napisać książkę,o czym by była?

O ,zaginionym królestwie' z dzieciństwa.
To był fantastyczny bajkowy czas.Lata przepełnione poznawaniem świata dobrego,ciekawego i bliskiego.
Spędzone w dużym domu z ogrodem,gdzie codzienność przynosiła nowe odkrycia,nieznane wcześniej zjawiska i prawdziwych przyjaciół.
Ten czas,pewnie teraz przeze mnie idealizowany dał początek moim zainteresowaniom,ciekawości świata,ludzi i książek.
Napisałabym o tym,żeby go pielęgnować,zatrzymać, nie stracić...

2. Aniu, to będzie jednak pytanie kulinarne. Prezentujesz u siebie ogromną różnorodność dań, często takich, które większości nas są nieznane lub dawno zapomniane. Mam wrażenie, że nie ma potrawy, której byś nie zjadła - czy to prawda? A może jest jednak jakieś danie lub składnik, na który nigdzie byś nie skusiła ?

Dokładnie.Uważam,że poznawanie nowych kuchni,smaków,to spotkanie z każdą kulinarną materią.
Ciekawość doznań smakowych zawsze u mnie zwycięża nad dystansem do tego,co w jedzeniu mało atrakcyjne,dziwne , czy wręcz odstraszające.
To jedynie pozory.
Ze wszystkiego można uczynić coś smakowo interesującego.Niekoniecznie wizualnie.
W przypadku wielu składników,dań,należy odrzucić uprzedzenia, a zaangażować zmysły.
Wiem,że nie ma dania,ani składnika,którego bym nie spróbowała.
Najbardziej spektakularne rzeczy,jakie do tej pory udało mi się kosztować,to pieczona szarańcza,wódka z całym wężem w szklanym słoju i głowa owcy.
Mam nadzieję,że jeszcze wiele takich ciekawostek przede mną.

3.Jaki prezent sprawiłby Ci największą przyjemność? A może dostałaś już taki, który najmilej wspominasz?

Moje spojrzenie na prezenty bardzo się przewartościowało.Z upływem czasu.Świadomością,że prezent nie musi być ,wybiegany' w przedświątecznej gorączce albo w poczuciu winy darczyńcy.Nie musi być kupiony w modnym sklepie.
Lubię własnoręcznie wykonane prezenty,takie z dużym ładunkiem emocji. - obiad przygotowany przez kogoś,sernik upieczony właśnie dla mnie,wycieczkę na wydmy,nalewkę...
Lubię dostawać ciekawe książki,bilety do teatru lub zaproszenie na degustację wina.
Dostałam w prezencie pobyt w SPA i bilet lotniczy do Wenecji.Bardzo miło te prezenty wspominam.
A najmilsze prezenty to te z dzieciństwa.Marzyłam o koniu na biegunach i o skrzydłach anioła.
Oba się spełniły!

4.Aniu, jaka jest najbardziej szalona rzecz jaką zrobiłaś?

Szalona rzecz...Rozumiem to jako zwariowane,nie do końca kontrolowane zachowanie.
Podobno stale robię jakieś szalone rzeczy.Jest to osobiste i trudno mi o tym opowiadać.
Może jazda po Drodze Trolli w Norwegii.
A w dzieciństwie wymyśliliśmy z bratem taką zabawę.Po zakończonym przyjęciu,goście,dziadkowie i rodzice przenosili się do innego pokoju na deser i kawę.My zakradaliśmy się i...wypijaliśmy alkohol,jaki pozostał w kieliszkach na stole.Nie trwało to długo,bo babcia pewnego razu nas nakryła.Była oburzona i krzyczała:;,Jesteście szaleni'! Marsz do łóżek!".

5.Aniu, czy jesteś przesądna? Masz swój prywatny "zestaw przesądów", które w pewnych sytuacjach decydują o Twoim postępowaniu, wyborze decyzji?

Absolutnie nie. I nigdy nie miałam.Z ,tego zestawu' znam jedynie liczbę trzynaście - bo kiedyś mieszkałam pod 13-tką i każdy mnie pytał,czy to mi nie przynosi pecha.I czarnego kota,który przebiega drogę - bo moja koleżanka obowiązkowo zatrzymuje auto,kiedy takowy kot jej przebiegnie.
Trudno uwierzyć mi w takie ,czary-mary' i ich wpływ na człowieka.
Nie wyobrażam sobie,że mogłabym się uzależnić od czegoś banalnego,nieracjonalnego,co mogłoby mieć wpływ na moje postępowanie.

6.Gdybyś miała spędzić jakiś czas na bezludnej wyspie i mogła zabrać ze sobą tylko trzy rzeczy, co by to było?

Bardzo chętnie spędziłabym trochę czasu na bezludnej wyspie.Tylko czy takie jeszcze są...
Ale wracając do pytania,zabrałabym ,Sto lat samotności', Marqueza bo to moja ulubiona powieść.
Dynię,bo można z niej wyczarować mnóstwo pysznych dań, a z pestek wyhodować kolejne pomarańczowe piękności.
I pamiętnik,bo nigdzie się bez niego nie ruszam i zapisuję w nim wszystko co ważne.

7.Wiem, że kochasz kwiaty. Odnoszę wrażenie , że szczególnym uczuciem dażysz orchidee - czy to Twoja kolejna pasja?

Nie wyobrażam sobie życia bez kwiatów.
Są koło mnie zawsze.W wazonie muszę je mieć przez okrągły rok.Sama je wybieram,mam swoje miejsca,gdzie je kupuję.
Orchidee to szczególny rodzaj mojej pasji.Zaczęło się wiele lat temu,kiedy w Polsce były bardzo mało popularne.Przyciągały mnie ich kształty,tajemnicze korzenie i sposób życia.Na wsi mam ogród zimowy,gdzie rośnie ponad czterysta różnych orchidei.Każda ma swoją historię.Kolekcjonuję rzadkie okazy.Niektóre zostały sprowadzone z dalekich stron - z Ekwadoru,Malezji,Afryki.

Niektóre przywiózł mi mąż z Japonii.Kilka udało mi się zdobyć w czasie wakacji w Brazylii i Tajlandii.
Są fascynujące!Nie są łatwe,nie poddają się prosto zachciankom człowieka i zakwitają,kiedy same mają na to ochotę.
Udało mi się nieco poznać ich ,język',oczekiwania i obdarzają mnie niezwykłymi kwiatami.Podobnie jak ja lubią słońce i ciepło.To konieczne warunki do ich rozwoju.Mamy ze sobą wiele wspólnego...

8.Czym jest dla Ciebie Twój blog? Dlaczego zaczęłaś go prowadzić, jak Cię zmienił, czego nauczył?

Mój blog jest dla mnie przede wszystkim kolejną miłą formą spędzania wolnego czasu. Gotowałam od zawsze,ale nigdzie nie notowałam tego,co działo się w mojej kuchni.
Czasami zapisywałam w pamiętniku menu z wydawanych przeze mnie przyjęć,spotkań z Bliskimi i Przyjaciółmi.Zapisywałam też menu z restauracji.Nie ma tam jednak przepisów ani zdjęć.
Dlatego zaczęłam go prowadzić.Inspiracją były niektóre podpatrywane przeze mnie blogi.
Blog mnie nie zmienił,nie odnotowałam żadnych zmian w swoim postępowaniu, ani w psychice w związku z jego prowadzeniem.
Nauczył mnie sporo jeżeli chodzi o posługiwanie się komputerem,uaktywnił moją chęć do poznawania tych pokładów techniki,które przedtem były mi obce.
Dzięki blogowaniu mam wielu Znajomych, nie tylko zajmujących się pisaniem o kuchni.Odwiedzam wiele blogów,których przedtem nie znałam.Z radością czytam wyrazy sympatii pod moimi postami.
Blog jest częścią mnie.

9.Aniu,

Rozważna czy romantyczna? Jaka jesteś naprawdę?

Na pewno nie rozważna.
W pierwszej kolejności zawsze kieruję się emocjami i sercem.Dodam do tego szczerość i już jest ,przepis' na mnie.
Niestety te cechy nie są ,na topie' i czasami przysparzają mi kłopotów...
Rozważna jestem tylko trochę.Chciałabym być więcej.
Jaka jestem naprawdę?
Tego nie wie nikt...

10.Aniu, wyobraź sobie spotkanie z osobą, której nie miałaś jeszcze okazji poznać osobiście, a bardzo byś tego chciała. Kim jest ta osoba i o czym chciałabyś z nią porozmawiać?

Jest kilka takich osób,które bardzo chciałabym poznać.Nie mogę wymienić jednej.Czuję,że spotkanie z Nimi byłoby wyjątkowe.
Przy pierwszym spotkaniu trudno przewidzieć temat rozmowy.Nie można tego zaplanować.Dzieje się to spontanicznie, a słowa same obierają kierunek.
Dlatego często z wyjątkowymi dla nas osobami rozmawiamy zupełnie o czym innym,niż chcielibyśmy rozmawiać.I to jest najbardziej fascynujące.

11.Zawsze chciałam Cię o to zapytać - dlaczego Amber? Czy możesz wyjaśnić wybór swojego nicka?

Wiele osób chciało to wiedzieć i jakoś udawało mi się ,uciec' od odpowiedzi.Nie lubię zbytnio się odkrywać.Teraz mi nie wypada...
Amber to imię mojej kochanej suczki rasy Yorkshiere Terrier.
Łączy nas powinowactwo ,serc i dusz'. Jeżeli ktoś kocha zwierzęta,to rozumie o czym piszę.
Poza tym lubię bursztyn.Jego kolor i fakturę.
Ma w sobie jakąś tajemnicę i tyle światła.

12.Aniu, każdy dom ma swoje świąteczne tradycje, zwyczaje. Jak to jest u Ciebie, jakie są Twoje rodzinne tradycje na Święta i czy wzbogacasz je o zwyczaje podpatrzone w innych krajach, domach?

Domyślam się,że o bożonarodzeniowe święta pytasz.
Oczywiście biały obrus,siano,opłatek,żywa jodła,jemioła,nakrycie dla nieobecnego i samotnego wędrowca.Prezenty pod choinką.
Poza tym dla mnie na święta najważniejszy jest stan ducha. Bliskość, ciepło,wspólne świętowanie.
Kulinarnie to na wigilijnym stole jest 12. potraw.I tu mieszają się wpływy ze wszystkich regionów kraju.Przygotowujemy tradycyjne potrawy naszej rodziny i wszystkich,którzy stopniowo naszą rodziną się stawali.Mamy też francuski akcent - w każdą Wigilię jadamy ostrygi przywiezione przez brata z południa Francji.Pijemy francuskie wina.
W czasie świąt w naszej rodzinie jest gwarno,tłoczno,radośnie i obficie na stole i pod choinką.
Kochamy ten świąteczny czas!

Charlotte z czekoladą i likierem z gorzkich pomarańczy

proporcje na formę o średnicy 20 cm

biszkopty do tiramisu
szklanka espresso świeżo zaparzonego
300g czekolady 80% kakao np.Lindt
400ml śmietanki kremówki
100g drobnego brązowego cukru
2 jajka
100ml likieru Grand Marnier
skórki pomarańczy w syropie,wykorzystałam skórki niepryskanych pomarańczy
3płaskie łyżeczki agar-agar lub 2 płatki żelatyny lub ilość żelatyny na 3/4l wody

Formę wyłożyć podwójną folią spożywczą.
Czekoladę rozpuścić w kąpieli wodnej i przestudzić.
Biszkopty lekko maczać w espresso z jednej strony i ustawiać równo obok siebie w formie.
Agar-agar lub płatki żelatyny namoczyć w wodzie.
Jajka ubić z cukrem pudrem na puszystą masę.Osobno ubić schłodzoną uprzednio kremówkę.
Miksując dodawać do jaj i cukru rozpuszczoną czekoladę i likier.Następnie połączyć delikatnie z ubitą śmietaną i dodać agar-agar lub żelatynę.Wymieszać i wlać do formy wyłożonej biszkoptami.Przykryć wierzch folią.Wstawić do lodówki na kilka godzin lub na noc.
Kiedy masa zastygnie,posmarować ją z wierzchu gęstym syropem z gotowania skórek pomarańczy,wymieszanym z łyżką likieru.Udekorować skórkami pomarańczy.

Wspaniałego Nowego Roku!
Niech będzie rokiem nadziei,spełniających się marzeń i pysznych inspiracji.

Ryba Filifionki i bar w sosie kasztanowym. Są takie chwile...

2011-12-22T19:35:00.007+01:00

Ryba Filifionki była gotowa dokładnie o drugiej.Kryła się w wielkiej, dymiącej,przyrumienionej zapiekance.W całej kuchni pachniało jedzeniem,kojąco i przekonywająco.Kuchnia stała się rzeczywiście kuchnią,bezpiecznym miejscem,gdzie roztacza się opiekę nad wszystkim,tajemniczym sercem domu,jego najgłębszym wnętrzem,gdzie nic nie grozi.Żadne pełzające stwory,żadne burze nie miały tutaj dostępu,tu panowała Filifionka.Strach i zawrót głowy ustąpiły,cofnęły się w najodleglejsze zakamarki mózgu i zostały zamknięte na zasuwę.
,,Dzięki Bogu, - myślała. - Nigdy co prawda nie będę już mogła sprzątać,ale będę mogła gotować.
Jeszcze nie wszystko stracone." Otworzyła drzwi i wyszła na werandę,wzięła błyszczący,mosiężny gong Mamy Muminka,trzymając go w łapce, przypatrzyła się odbitej w nim spokojnej,triumfującej twarzy,chwyciła drewniany młotek z okrągłą główką obciągniętą irchą i uderzyła." (...).

* fragment z książki Dolina Muminków w listopadzie, Tove Jansson

Bar w sosie kasztanowym

okoń morski (bar) ,2 filety na 4 osoby
100 g całych kasztanów,użyłam gotowe
2 łyżki oliwy
sól i pieprz
Filety ryby przekroić na połowę,żeby powstały 4 porcje.

Sos kasztanowy
200g gotowych kasztanów
szalotka
200ml śmietanki kremówki
2 łyżki koniaku
sok z połowy cytryny
łyżka masła
szklanka wywaru warzywnego lub drobiowego

Szalotkę posiekać i zeszklić na maśle,dodać pokrojone kasztany,śmietankę,łyżkę koniaku,wywar i sól.
Gotować wolno pod przykryciem aż płyn się zredukuje ,ok.20 minut.
Zmiksować.Dodać sok z cytryny i resztę koniaku.Wymieszać.

Filety okonia posolić i popieprzyć, obsmażyć na oliwie po kilka minut z obu stron.Włożyć je z patelnią do piekarnika nagrzanego do 150 st.C na 5 minut.Wyjąć,przykryć i zostawić na 5 minut.
Ułożyć rybę na talerzach,polać sosem.Udekorować całymi kasztanami.
Pysznie smakuje z tagliatelle.

*przepis z moimi zmianami Tadeusz Pióro

Przyszedł prezent.Nieoczekiwany.
Z radością i drżącą ręką otwierałam pudełko misternie przewiązane różową wstążką.
W środku były cud-pierniki.
Od Anny - Marii. Czule otulone, na wstążkach.
Powiesiłam na choince.
Czuję bliskość , pamięć i przyjaźń.
Dziękuję...

Są takie chwile,magiczne,oczekiwane i wytęsknione.Każdy je ma.
Są ludzie, których nam bardzo brakuje i chcielibyśmy mieć ich przy sobie.
Choćby na krótko.Może podczas tej jednej kolacji w roku...
Niech wszystko się spełni.Nam.
Pięknych i szczęśliwych świąt Kochani!

Trochę kolorów. Strudel z jabłkami i rumową żurawiną.I cynamonowe lody.

2011-12-13T16:00:00.014+01:00

Jestem idealnym obiektem do badań nad wpływem światła słonecznego na ludzki organizm.
A konkretnie na mój.
Gdyby ktoś miał zamiar pisać rozprawę naukowo-empiryczną na ten temat,to służę sobą i obiecuję skrupulatnie wypełniać dzienniczek obserwacji.
Ale od początku.
W sobotę nieśmiało wyjrzało słońce, co uaktywniło moje działania.
Spacer,kawiarnia i grzane wino.
Niedziela od rana powitała mnie słońcem,nieoczekiwanie pogodnym niebem,które jak gdyby dla mnie się rozjaśniło.Tak sobie to tłumaczę.
I zachciało mi się chcieć!
Odbyłam spacer w poszukiwaniu kolorów i znalazłam je.
Przejechałam dłuuugi dystans na rowerku stacjonarnym,co z pewnością wzbudziło jego zdumienie.
Kompletuję prezenty świąteczne.
Piszę kartki z życzeniami świąteczno-noworocznymi.
Uzupełniam upominki do jedzenia.
Zlałam nalewkę bożonarodzeniową z przepisu Eweliny,którą nastawiłam rok temu.
Ale wierzcie,warto było czekać.
Dojrzewa rum z pomarańczami według przepisu Atrii.
Zrobiłam pasztet z gęsi z winiakiem i zielonym pieprzem i zamroziłam.
Upiekę przed samymi świętami.
Jest dobrze.

I upiekłam strudel z jabłkami i rumową żurawiną.
Od jakiegoś czasu strudle zawijam w ciasto filo.Wychodzi pysznie.
Ciasto filo mnie zachwyca.Rozkłada się jak niezwykła księga i tworzy wyjątkowe smaki.
Jabłka do strudla przywiozłam ze wsi.Trzymały się jeszcze dzielnie na drzewie.Rumiane,niepozorne.Eko rzec mogę z ręką na sercu.
Pyszne!
Żurawinę suszoną namoczyłam na noc w rumie.Warunek konieczny.

W dniu pieczenia żurawinę osączyć na sicie.Rum można wykorzystać do świątecznego ponczu.
Jabłka obrać,usunąć gniazda nasienne i pokroić w kostkę.Skropić je sokiem z cytryny.
Do garnka o grubym dnie wsypać 100g jasnego,brązowego cukru.
Kiedy zacznie się roztapiać wrzucić jabłka i karmelizować je razem z cukrem.Kilka minut,żeby się nie rozpadły.Wymieszać i wystudzić.
Dodać osączoną żurawinę i wymieszać.Odstawić.
Ciasto filo w płatach wcześniej wyjąć z zamrażalnika,żeby kolejne płaty dobrze oddzielały się od siebie.
Roztopić pół kostki masła.
Na papierze do pieczenia położyć płat ciasta i posmarować go masłem.Potem kolejny i posmarować masłem .I tak aż do ostatniego płata.Ilość płatów zależy od tego,jak dużo chcemy mieć ciasta.
Jednak nie powinno być go za mało,bo całość będzie się źle kroić.
Na ostatni płat filo rozkładamy nadzienie jabłkowo- żurawinowe,zostawiając wolne wszystkie boki.Ostrożnie zwijamy w rulon i zawijamy jego końce.Wierzch smarujemy masłem.
Rzem z papierem do pieczenia układamy strudel w podłużnej formie i wstawiamy do piekarnika nagrzanego do 170- 180 stopni C. Pieczemy ok.30 minut aż ciasto się zrumieni.Wyjmujemy formę z piekarnika i odstawiamy aż przestygnie.Ostrożnie wyjmujemy strudel razem z papierem i posypujemy cukrem pudrem.
Kiedy całkowicie wystygnie,przenosimy na talerz i ostrym nożem kroimy porcje.

Strudel pojawi się na moim świątecznym stole.Podam go z lodami cynamonowymi.
Bazą lodów jest ten przepis na lody.Na tarce ścieramy laskę cynamonu i dodajemy go do lodów.Mieszamy i próbujemy.Kiedy osiągną zadowalający nas smak,zamrażamy jak w przepisie.
Strudel i lody smakują wybornie.

Słońce nadal świeci.Trzymajcie kciuki!

Dekadencki grudzień i ciasteczka z pieprzem Astrid Lindgren.Z dedykacją dla Basi.

2011-12-08T19:05:00.009+01:00

Grudzień mi nie służy.Nie mam pomysłów i chęci.
Nie napełnia mnie nadzieją perspektywa świąt i radosnych dzwonków.
Przygnębia mnie nieuniknione przemijanie.
Przeświadczenie,że niektóre decyzje,które podjęłam są nieodwracalne,
że pewnych rzeczy nigdy już nie zrobię,
że nie mogę się z tym pogodzić,
że nie wiem,do kogo mam mieć pretensję w tej sprawie...
Nagle pojawia się myśl,że może to nie tak.
Może to banalny syndrom SAD - Sezonowe Zaburzenie Afektywne nastroju spowodowane brakiem światła, a nie poczucie nieuniknionego przemijania?
Niedługo przecież najkrótszy dzień w roku.
Za oknem szaro i smutno.Żadnych kolorów.

Dzwonię do Basi,żeby sobie bezkarnie ponarzekać,potem wzajemnie pośmiać się z siebie i obiecać ,że w styczniu to naprawdę będzie z nami o wiele lepiej.
Prawda Basiu....?

Piekę Pepperkakor, ciasteczka z pieprzem.
Lubię Astrid Lindgren i jej cudne opowieści.A te ciasteczka mają z Pisarką wiele wspólnego.
Są bardzo popularne w Szwecji w okresie świąt. Z ciasta wycina się różne kształty postaci i zwierząt.Lukruje ,a potem wiesza w oknach na czerwonych wstążeczkach.
A smak ciasteczek jest fantastyczny,słodko-korzenny z nutą pieprzu.

1 szklanka masła w temperaturze pokojowej
2 1 / 2 szklanki cukru
3 / 4 szklanki śmietany kremówki
3 / 4 szklanki syropu kukurydzianego
2 łyżki proszku do pieczenia
4 łyżeczki mielonego imbiru
4 łyżeczki mielonego cynamonu
4 łyżki kakao w proszku
4 łyżeczki mielonego kardamonu
2 płaskie łyżeczki czarnego pieprzu
około 8 szklanek mąki

Utrzeć mikserem masło i cukier. Dodać śmietanę, a następnie pozostałe składniki z wyjątkiem mąki. Dodać mąkę i mieszać tak, aż ciasto przestanie być lepkie, nie dłużej. Zagnieść ciasto na blacie lekko posypanym mąką, a następnie ukształtować go w kulę, zawinąć go w folię, i zostawić w lodówce do następnego dnia.
Rozgrzać piekarnik do 175 ° C.
Wałkować ciasto na lekko posypanej mąką powierzchni i wycinać foremkami różne kształty. Jeśli ciastka są przeznaczone do wieszania, otwory przebić w górnej ich części. Ułożyć ciasteczka na papierze do pieczenia i przełożyć na blachę. Piec w piekarniku do uzyskania złotego koloru na brzegach, około 10 minut.
Udekorować ciasteczka lukrem.

W zamkniętych pojemnikach można je przechowywać przez kilka tygodni.

Przepis z książki The Scandinavian Kitchen ,Camilla Plum .

Nie lukruję ciastek.Nie przepadam za lukrem.O wiele bardziej wolę rustykalną ich postać.

Obecność korzeni i pieprzu rekompensuje mi cukierkowy wygląd i smak.
Ciasteczka naprawdę mają charakter.Wspaniale smakują z kawą i herbatą.
Mogą być miłym prezentem świątecznym.

Kopciuszek i królewski rarytas.Pigwa.17! TU i TAM.

2011-11-29T08:56:00.006+01:00

Jest jak Kopciuszek.
Albo Brzydkie Kaczątko.
Niezgrabna.

Tu i ówdzie pokryta meszkiem.
Żółta. Opasła.
Uparcie twarda. Pełna pestek.
Rzadko trafia na salony. Częściej marznie porzucona w ogrodzie.
Niesłusznie.
Wystarczy odrzucić pozory.
Poświęcić jej czas, serce i cierpliwość.
Niezgrabny Kopciuszek, jak za dotknięciem czarodziejskiej różdżki, nabierze pięknego pąsowego koloru i zamieni się w prawdziwą damę.
Ma na imię pigwa i niedawno była honorowym gościem w naszych kuchniach, mojej i Anny - Marii.
Zobaczcie jak skończyło się to wyjątkowo smaczne spotkanie.

Od dwóch lat pigwa przybywa do mnie z południa kraju,od Hani.
Hania hoduje ją w swoim ogrodzie,gdzie rosną też inne cuda.
Pigwę ma dorodną,piękną.A ja mam słabość do pigwy.
Dziękuję Ci Haniu!
Ale jak z tą pigwą było od początku?
Ponoć została ,zawleczona' na nasze tereny w XV wieku .A pochodzi z Centralnej Azji.
Kiedy rozprzestrzeniła się już w Europie,zyskała wielu zwolenników.
Uwielbiali ją Rzymianie,nazywając miodowym jabłkiem.Starożytni Grecy poświecili ją Afrodycie.Portugalczycy i Hiszpanie uczynili ja królową swoich marmelada.
W Afryce,w Maroko,spełnia istotną rolę w daniach mięsnych.A spotkać ją można na każdym bazarze.
Dotarła też do Argentyny i Meksyku.
A u nas?
W moim rodzinnym domu robiło się z pigwy nalewki,galaretki i podawało do mięs w postaci karmelizowanych owoców.
Idealnie pasuje do kaczki,gęsi,dziczyzny.Jej kwaśny smak i cytrynowy aromat niezwykle podnoszą smak mięsa.
Pigwa to owoc niezwykły.
Na surowo jest kopciuszkiem - twardym,cierpkim i kwaśnym.
Poddana gotowaniu,duszeniu,smażeniu,zamienia się w królewski rarytas.

Tym razem u mnie pigwa w syropie.Potem w duecie z czekoladą.Piękne to połączenie.
Bo ten niezwykły owoc czyni potrawę szlachetną i ubiera ją w eleganckie szaty.

Pigwa w syropie
Genialne dla mnie jest to,że pigwa długo gotowana zmienia barwę - z jasnej przechodzi w ciemną,nawet czerwoną.Nabiera głębokiego smaku i cytrusowego aromatu.

1 kg pigwy obranej,wypestkowanej i pokrojonej w ósemki
5cm korzenia imbiru pokrojonego w plasterki
3/4 kg cukru
100 ml wody

Do garnka o grubym dnie wlewam wodę i wsypuję cukier,podgrzewam i gotuję syrop.Kiedy zaczyna gęstnieć,dodaję ósemki pigwy i imbir.Gotuję wolno aż owoce zmienią barwę,zrobią się szkliste, a syrop bardzo gęsty.Owoce w słoiku zalewam gorącym syropem i zamykam.
Pigwę z syropu dodaję do ciast i deserów,podaję z serami pleśniowymi i pasztetami.

Sernik czekoladowy z pigwą i bourbonem

250g serka mascarpone
150g czekolady 70% np.Lindt
3 jajka i 50g cukru trzcinowego
50ml bourbona
50ml syropu z pigwy
pigwa z syropu pokrojona w kostkę

Czekoladę rozpuszczam w kąpieli wodnej.Jajka ubijam z cukrem na puszystą masę.
Dodaję ser dalej ubijając. Dolewam bourbon i syrop.Miksuję.Dodaję pokrojoną pigwę i mieszam całość.
Piekarnik nagrzewam do temp.150 st.C.
Formę do zapiekania sernika wykładam podwójną folią spożywczą.
Wlewam masę serową.Wyrównuję wierzch.Przykrywam podwójną folią.
Do większego naczynia wlewam gorącą wodę i wstawiam formę z sernikiem.Woda powinna sięgać do połowy wysokości formy z sernikiem.Oba naczynia wstawiam do piekarnika i zapiekam sernik godzinę.Wyłączam grzanie,uchylam drzwiczki piecyka i zostawiam sernik na kolejną godzinę.Wyjmuję z formy z wodą i czekam aż całkowicie wystygnie.Na noc wstawiam do lodówki.
Na drugi dzień wyjmuję sernik z folii na talerz,na którym będzie serwowany.
Dekoruję kakao, lub cukrem pudrem i pigwą z syropu.Można też polać go sosem czekoladowym.

Pięknego dnia!

Miłość od pierwszego zjedzenia. Ravioli con la Zucca.

2011-11-23T21:00:00.001+01:00

Pewnego wiosennego dnia we Włoszech nastąpiło istotne wydarzenie w moim życiu.Po raz pierwszy zjadłam ravioli z dynią.Miłość od pierwszego kęsa,od pierwszego zjedzenia dużej porcji uroczych kwadratowych pierożków z boskim nadzieniem w środku.
Było to wiele lat temu,ale pamiętam to jak nic innego,co od tamtej pory zjadłam w wielu miejscach w kraju i za granicą.Z miłością tak już bywa,nie wiadomo kiedy,gdzie i dlaczego.Po prostu to musi się stać i już.
Od tamtego dnia nie zamawiam innego dania w żadnej restauracji,jeżeli w karcie są ravioli con la Zucca.
Moje umiłowanie do makaronów i pierogów jest znane,więc nikt się nie dziwi,że akurat ravioli.
Dynię uwielbiam i wielu kiwa głową na znak wyrozumiałości,że właśnie takie nadzienie.
Wielu nie wie,że to mój kulinarny fetysz .
Odkrywam się...

Najpierw farsz.
Użyłam dynię butternut squash.Uwielbiam jej wygląd,kolor,zwarty miąższ i smak.
500g dyni pokrojonej w kawałki ze skórą rozkładam na papierze do pieczenia i piekę w temp.180 stopni C,aż będzie miękka.
Kiedy trochę przestygnie,oddzielam miąższ od skóry,rozdrabniam widelcem,dodaję sporo startego parmezanu.Sól i pieprz do smaku i odstawiam.

Teraz ciasto.
W doskonałych ravioli ważne jest ciasto.Gładkie,elastyczne i cieniutko wałkowane.
I tutaj postanowiłam przeprowadzić eksperyment.Czyli powierzyć wyrabianie maszynie.W końcu mam mnóstwo haków,mieszadeł i ubijaków,które właściwie bezczynnie spędzają czas.
Niech raz się wykażą i zrobią to w try miga.
Kiedy wszystkie składniki znalazły się w misie,mieszadło zaczęło bezdusznie miętosić moje ciasto!
Zatrzymałam maszynę i wykonałam wyrabianie jak zwykle ręcznie.
Idealna współpraca,miły kontakt ciasta z dłońmi.Cudownie!

2 szklanki mąki pszennej lub szklanka semoliny i szklanka zwykłej mąki
3 żółtka i dwa całe jajka
pół łyżeczki soli

Łączę wszystkie składniki i wyrabiam ciasto na blacie podsypanym mąką.Jeżeli jest za rzadkie,dosypuję mąkę.Kiedy za twarde ,dodaję białka pozostałe z jajek.
Wyrabiam tak długo,aż ręce mi odpadają, a ciasto jest doskonale gładkie i elastyczne.
Formuję z niego kulę,zawijam w folię spożywczą i odkładam na pół godziny,żeby odpoczęło.
Dzielę je na dwie części,formuję prostokąty i wałkuję cienko,jak się tylko da.
Smaruję jeden prostokąt wodą,wykładam kupki nadzienia.Przykrywam drugim prostokątem ciasta.Przyciskam brzegi i ciasto między nadzieniem.Wykrawam radełkiem kwadratowe pierożki.
Wrzucam je do osolonej wody i gotują aż wypłyną.Ok.5 minut.

Masło szałwiowe do ravioli
Na patelni rozpuszczam masło,zbieram mleczną pianę.Wrzucam listki szałwii i podsmażam je.Natychmiast polewam ugotowane pierożki.

Jeżeli dam radę czekać jeszcze na pierwszy kęs,posypuję je parmezanem.
Jeszcze trzeba otworzyć butelkę białego lub ostatecznie czerwonego wina .
Choć najodpowiedniejsze jest tutaj włoskie verdicchio.O wyrafinowanym bukiecie,idealnie podkreślającym smak dyni i szałwii.
I jest święto.Dokonuje się niezwykły rytuał...

Taki czas kiedy...I śniadanie dla dwojga.

2011-11-15T21:30:00.001+01:00

Przychodzi taki czas,kiedy:
odcinam się,
rezygnuję,
wagaruję,
nie korzystam,
nie kontaktuję się,
nie potrzebuję.
Życie codzienne,zabiegane,zakłopotane,nieciekawe przemyka obok mnie.
Cichaczem i bez protestów.
A ja łapię ostatnie promienie słońca ,
przez palce oglądam chmury,
znajduję ostatnie korale jarzębiny,
jak dziecko cieszę się z kwiatów na parapecie,
słucham wierszy Miłosza,które śpiewa Soyka,
czytam jeszcze więcej,niż normalnie.
Oddycham.
Żyję.

...,,Ogrody,moje piękne ogrody!

Takich ogrodów nie znajdziesz na świecie.

Ani tak czystej,wiecznie żywej wody.

Ni takiej wiosny zatopionej w lecie.

Tu trawa bujna do kolan się kłoni,

A kiedy jabłko w trawę się potoczy,

To musisz całą twarz przytulić do niej,

Kiedy za jabłkiem gonią twoje oczy.

Ogrody,piękne moje ogrody!...'

fragment wiersza Czesława Miłosza Piosenka pasterska

Często siadamy do stołu nie mówiąc nic.Jemy,podajemy sobie talerzyki i sztućce.Smarujemy jedno dla drugiego kromki pieczywa.Nalewamy kawę do filiżanek.
Wiemy,co mamy robić.Milczymy razem.W tle ulubione dźwięki.
Tak jest dobrze.Milczenie zbliża.
Niebawem pójdziemy do swoich spraw.Ale teraz są nasze chwile.
Śniadanie dla dwojga.

Konfitura z zielonych pomidorów

2kg zielonych pomidorów
cukier
5 cm świeżego imbiru
laska wanilii
sok z 1 cytryny

Pokroić pomidory na pół i wyjąć nasiona. Pokroić pomidory w kawałki i zważyć. Przygotować cukier - połowę wagi pomidorów.
Pomidory i cukier przełożyć do garnka z grubym dnem.Dodać pokrojony drobno imbir, nasiona z laski wanilii i sama laskę, nasiona i sok z cytryny. Doprowadzić do wrzenia, mieszając, zmniejszyć ogień i zostawić dżem na wolnym ogniu. Gotować,aż zgęstnieje. Od czasu do czasu mieszać.
Zrobić test kropli dżemu na zimnym talerzu.Jeżeli nie rozpływa się ,dżem jest gotowy.
Przełożyć do wyprażonych w piecyku słoiczków.Można zapasteryzować.
*przepis stąd

Drożdżowe brioszki maślane z płatkami migdałów

250g mąki
7g świeżych drożdży
2 łyżki mleka
szczypta soli
3 jajka
150g miękkiego masła
50g drobnego cukru

Ciepłe mleko wymieszać z drożdżami i odstawić na 10 minut.
Do osobnej miski wsypać mąkę,sól i jajka.Dodać mleko z drożdżami.Wymieszać składniki,aby się połączyły.Wyrabiać ciasto ok.10 minut.
Połączyć masło i cukier.Dodać do ciasta i wyrabiać razem ok.10 minut.
Ciasto powinno być gładkie i lśniące.
Przełożyć do miski i przykryć ściereczka.Zostawić do wyrastania,aż podwoi objętość.
Przebić ciasto ręką,przełożyć do foremek,przykryć i odstawić do ponownego wyrośnięcia.
Piekarnik nagrzać do 200 stopni C.
Posmarować ciasto mlekiem lub żółtkiem,posypać płatkami migdałów.
Wstawić do piekarnika.Piec aż ciasto się zrumieni.Ok.20 minut.
Wyjąć i przestudzić na kratce.

Ciasto po pierwszym wyrośnięciu można na noc wstawić do lodówki.Rano wyjąć, zostawić na godzinę w temperaturze pokojowej i dopiero piec.

Miewacie ,taki czas'?

Historia smaku.Podróż do Kerali i curry z rybą.

2011-11-09T18:30:00.006+01:00

,,(...)wtedy po raz pierwszy dotarło do mnie,iż codzienne rzeczy,takie jak pokarmy,mają swoją historię.
Każdy składnik w waszej spiżarni,każda rzecz w lodówce ma swoją historię.
Może być to opowieść o pożądaniu i miłości,zazdrości i chciwości lub o odwadze i tchórzostwie,ale gwarantuję wam,że sama jej znajomość sprawi,iż posiłki będą wam lepiej smakować.
Przecież gdy jemy ziemniaki,cieszymy się pożywieniem starożytnych Inków; gdy pijemy kawę,delektujemy się tym samym napojem,który pili Lenin i Trocki,planując rewolucję komunistyczną; a kiedy dodajemy do jedzenia pieprz,pobudzamy kubeczki smakowe tą samą przyprawą,którą uwielbiał Neron 2000 lat temu.(...)"*

Czytam Historię smaku Bryan'a Bruce'a i podróżuję z Autorem przez obie Ameryki,Europę i północną Afrykę.To niezwykła podróż śladami potraw.Opowieść,która jest jak uczta.
Za każdym razem bowiem,kiedy otwieram drzwi mojej spiżarni,zastanawiam się,ile historii wiąże się z torebką zielonego pieprzu.
Kto i kiedy pracował ,żeby dotarła do mnie ta laska wanilii?
Jak zbierano korę cynamonową?
Czy to nie jest fascynujące!?

Historia smaku prowadzi mnie tym razem na południe Indii,do stanu Kerala.
Jeżeli wybieracie się do Indii,zaplanujcie podróż właśnie tam.
To niezwykła kraina.Plaże porośnięte palmami,rozległe pola ryżowe i plantacje czarnego pieprzu najwyższej jakości.Ośrodki ajurwedyjskie i różnorodność potraw,związana z wpływami kolonizacyjnymi Brytyjczyków,Holendrów i Portugalczyków.
A przecież kuchnia interesuje nas najbardziej.

Curry z rybą,pomidorem i mlekiem kokosowym

2 filety świeżej ryby- użyłam łososia
1 pomidor pokrojony na ćwiartki
3/4 szklanki mleka kokosowego
1 szklanka wody lub trochę mniej
2 - 3 łyżki oleju kokosowego
1/2 łyżeczki nasion gorczycy
1/4 łyżeczki nasion kminku

3 szalotki posiekane
3 - 4 ząbki czosnku
kawałek posiekanego korzenia imbiru
1 zielone chili,posiekane
5 -6 liści curry

1,5 łyżeczki czerwonego chili w proszku
1,5 łyżeczki kolendry w proszku
1/4 łyżeczki kurkumy
2 łyżki wody
sól do smaku

Filety ryby podzielić na 4 sztuki.Odstawić.
Na głębokiej patelni rozgrzać olej,dodać gorczycę.Kiedy zacznie bulgotać,dołożyć kminek i smażyć ok.20 sekund.
Dodać szalotkę,imbir,zielone chili,czosnek i liście curry.Podgrzewać razem 3 -4 minuty.
Zrobić pastę z chili w proszku,kolendry,kurkumy i wody i dodać do pozostałych składników.
Mleko kokosowe wymieszać z wodą i wlać na patelnię.Doprowadzić do wrzenia.
Na wierzchu ułożyć rybę i ćwiartki pomidora.Posolić.Gotować na wolnym ogniu pod przykryciem 15 minut.Wyłączyć ogień i zostawić potrawę na 30 minut.
Podawać z białym ryżem i zielonym ogórkiem.

Przepis pochodzi z bloga Sarah.Autorka wychowała się w Kerali.
Na swoim blogu zamieszcza potrawy głównie z kuchni keralskiej,starając się odtworzyć smaki swojej babci i mamy.

Wspaniale jest podróżować śladami historii smaku.
Poznawać nowe przepisy.
Odtwarzać je w swojej kuchni.
Bezcenne przeżycia,doświadczenia i doznania smakowe.
A znacie historię swojej ostatniej potrawy?

* Historia smaku Bryan Bruce, wyd.carta blanca

Jak panna z bakłażanem...16! TU i TAM.

2011-10-31T19:00:00.012+01:00

Jesienna martwa natura.
Na pierwszym planie gładki i lśniący bakłażan.
Idealnie smukły kształt.

Dekadencki fiolet.
Zwany też oberżyną.
Swoją uniwersalność w kuchni potwierdza łatwością, z jaką wchodzi w ciekawe związki z całą paletą martwej natury.
Wszystkie gamy smaków są mu przyjazne.
Bakłażan w Kucharni u Anny-Marii i u mnie,w Kuchennymi drzwiami.
Smakujmy!

Moja przygoda z oberżyną zaczęła się dość zabawnie.
Kiedy smażyłam je po raz pierwszy,stało się coś tajemniczego.
Z patelni zniknął olej!
Nie wierzyłam.Plastry bakłażana leżały na suchej patelni...
Dzisiaj wiem o nim o wiele więcej.

Bakłażan jest dla mnie piękny.
Czarny fiolet.
Ma w sobie tajemnicę.
I jednocześnie obietnicę doznań smakowych.
Pod jędrną skórką kryje prawdziwe skarby.
Można go jeść z uwielbieniem od przystawki do deseru.
Delikatny w smaku,zyskuje w połączeniu z dojrzałymi serami,jogurtem,czosnkiem,ziołami.
I na słodko!

Bakłażanowa panna cotta

200ml mleka
250ml śmietany 30%
2 łyżeczki ekstraktu z wanilii
50g cukru
1 średni bakłażan
2 łyżeczki agar-agar

Mleko i śmietanę wlać do garnka,dodać cukier i bakłażan pokrojony w kostkę.
Mieszając doprowadzić do temperatury 90st.C,dodać wanilię i raz zagotować.
Dodać agar-agar,wymieszać.Masę wystudzić,mieszając od czasu do czasu.
Zimną przelać do naczynia,przykryć folią i wstawić do lodówki,aby całkowicie zastygła.

Malinowy sos do panna cotty

200g malin włożyć do garnuszka,podlać likierem malinowym lub odrobiną wody.
Gotować aż maliny się rozpadną.Przetrzeć przez sito.Dodać całe maliny.
Sos powinien być kwaskowy.
Można dodać trochę cukru pudru.

Zastygniętą panna cottę razem z foremką włożyć do naczynia z gorącą wodą.
Ostrożnie wyjąć na półmisek,na którym będzie serwowana.
Polać sosem.
Można też podać z ubitą śmietaną.

Chipsy bakłażanowe

Młody bakłażan pokroić w plasterki.Ułożyć na papierze do pieczenia.
Piekarnik rozgrzać,zmniejszyć temperaturę do 100 st.C.
Włożyć plasterki bakłażana i suszyć aż będą całkiem chrupkie .

Na bakłażanowe chipsy nałożyć świeży kozi twarożek.Polać malinowym sosem.

Fenomen oberżyny polega na tym,że przygotowuje się ją na różne sposoby od Europy po Bliski i Daleki Wschód.
Wspaniałe,prawda?

Gorsza strona jesieni i czekoladowy otulacz.

2011-10-26T18:00:00.001+02:00

Nie wiadomo,gdzie podziały się kolorowe liście.
Wiatr z trudem je odnajduje.
Słońca mniej i mniej.
I drzewa stają się smutne.
Rankiem coraz więcej białego szronu.
Wyciągam pudła z napisami: szaliki i rękawiczki,czapki,ciepłe skarpety.
W garderobie przestawiam późnojesienne i zimowe obuwie ,do przodu'.
Odwieszam lżejsze kurtki ,do tyłu'.
Na kanapie legły dwa wełniane pledy i szal.
Dla mnie jesień wkracza w nieprzyjazne stadium.
Poszukuję otulaczy i ocieplaczy.
W szafie i w kuchni.
W kuchni przede wszystkim!

Robię czekoladę.
Mieszam 'złoto Majów' z aromatycznymi przyprawami i solą,dorzucam pestki dyni.
Ociepli moje myśli.
Otuli mnie i ochroni przed gorszą stroną jesieni.

Gorzka czekolada z pestkami dyni i solą morską

200g gorzkiej czekolady 70% kakao np.Lindt
pól szklanki wyłuskanych pestek dyni plus 2 łyżki
1 łyżeczka cynamonu
2 łyżeczki mielonego imbiru
1/4 łyżeczki mielonej gałki muszkatołowej
1/4 łyżeczki ziela angielskiego
1/2 łyżeczki mielonej papryki chili
pół ziarna kardamonu,roztartego
gruba sól morska do posypania

Przyprawy wymieszać.Czekoladę połamać,włożyć do garnuszka i rozpuścić w kąpieli wodnej.
Dodać 2 łyżeczki mieszanki przypraw i pół szklanki nasion dyni.Wymieszać.
Rozsmarować na papierze do pieczenia na dowolną grubość.Posypać 2 łyżkami nasion dyni i solą morską.Kiedy masa wystygnie, włożyć do lodówki do całkowitego zastygnięcia.
Wyjąć i połamać na kawałki.

*pomysł na czekoladę stąd

Subtelne ciepło przypraw i smak gorzkiej czekolady.
Dynia w pestkach.
Lubicie?

,Najdrobniejsza cząstka dobrze upieczonej dyni'. Curry na jesień.

2011-10-21T12:00:00.005+02:00

,,Dynia nadała mi siłę, by pisać te słowa. Mówię teraz o tej duchowej dyni, którą jeszcze rano miałem przed oczami, i którą mogę analizować dzięki chemii mojej wyobraźni i mojemu byciu człowiekiem. Ugotuj coś smacznego i pamiętaj, że próbujesz również duszą. Dobra kuchnia to kuchnia duchowa.(...)

Jak ją przyrządzimy? Gliniany piec się rozgrzewa, możemy ją włożyć z chlebem do połówki puszki po nafcie, z odrobiną owczego tłuszczu. A może wrzucić na udziec z dziczyzny w żeliwnym garnku? Wtedy wchłonie większość zapachów świata – czosnku, i słoniny, i koperku, i dymu z taaibosowego drewna i tych wszystkich polnych ziółek zjedzonych przez szare antylopki.
I jeszcze jedno, jak siadamy do jedzenia, południowo-wschodni wietrzyk z dołu błyska w topolowym lasku. Mówią, że próbujesz jedzenia głównie nosem, smakowanie jest wąchaniem. Jesz w otoczeniu – ale gdzie znajdziesz w mieście odpowiednie powietrze do jedzenia? Świeże powietrze staje się najdrobniejszą cząstką dobrze upieczonej dyni.(...),,

*Martin Versfeld ,Opowiadanie o dyni'.

Wiem,że kiedyś też napiszę swoje opowiadanie o dyni.
W hołdzie...

Curry z pieczoną dynią i krewetkami

Dynię obrać ze skóry i pokroić na małe kostki.Rozłożyć na papierze do pieczenia i pokropić oliwą.
Piec do miękkości w 200 stopniach C.

2-3 łyżki oliwy
1/2 łyżeczki mielonej gorczycy
1/4 łyżeczki kuminu

2 ząbki czosnku
kawałek startego korzenia imbiru
zielona papryczka chili,posiekana
2 liście curry
1 łyżeczka czerwonego chili w proszku
1 łyżeczka mielonej kolendry
sól do smaku
1 cebula dymka do posypania curry

Rozgrzać oliwę na głębokiej patelni i dodać gorczycę.
Kiedy zacznie bulgotać wsypać kumin i smażyć chwilę razem.
Dodać pozostałe składniki i smażyć jeszcze minutę.
Dodać 3/4 szklanki mleka kokosowego i 1 szklankę wody.Posolić.
Gotować wszystko 10 minut.
Dodać upieczoną dynię i obrane z pancerzyków krewetki - ilość według uznania.
Gotować 5 minut.
Posypać pokrojoną dymką.
Podawać z ryżem basmati.

przepis oparty na curry z południa Indii

Curry dedykuję Bei i z radością biorę udział w Jej Festiwalu Dyni.

World Bread Day.Bread whit hemp.Chleb z konopi na Światowy Dzień Chleba.

2011-10-16T08:00:00.005+02:00

16 października to Światowy Dzień Chleba.
Szóstą już edycję tego wydarzenia dla blogerów z całego świata prowadzi Zorra.
To niebywała przyjemność upiec na tę okazję swój chleb razem z tysiącami Blogerów na całym świecie.
Radość,że chleb mamy na wyciągnięcie ręki i szczęście,że możemy dzielić się nim z Innymi.
16 października to również Światowy Dzień Żywności.
Ideą tego dnia ma być zwiększenie świadomości problemu braku żywności na świecie,wzmocnienie solidarności w walce z głodem.
Każdy z nas może podzielić się chlebem z Potrzebującymi.
Sporo Ich wokół nas.
Może ten dzień będzie dla niektórych początkiem świadomości,że chleb jest jak dom.
Bez niego nikt nie może być szczęśliwy.

Chleb z mąką z konopi już od dawna nosiłam w sobie.
Mąka czekała.Właśnie dojechały ziarna konopne.
Wszystko z upraw Bio .
Odpowiednią okazją na upieczenie tego chleba okazał się World Bread Day!
Przepis skomponowałam z różnych receptur na chleby,które piekłam.

Chleb z konopi.Bread whit hemp.

150g mąki z konopi
200g mąki pszennej chlebowej 650
100g mąki żytniej chlebowej
50g łuskanego ziarna konopnego
50g nasion słonecznika
300ml wody
1 łyżka słodu jęczmiennego
100g aktywnego zakwasu żytniego
30g świeżych drożdży
szczypta soli

Zaczyn

50 ml ciepłej wody
zakwas
100g mąki żytniej

W naczyniu wymieszać składniki zaczynu.Przykryć folią i odstawić do następnego dnia - na ok.15 godzin.

Nasiona konopi i słonecznika namoczyć w 200ml ciepłej wody na kilka godzin przed wyrabianiem chleba.

Ciasto chlebowe

Wszystkie składniki,namoczone ziarna i zaczyn wymieszać w misce.
Odstawić na 15 minut.
Blat lekko naoliwić lub podsypać mąką.Uwaga,ciasto się klei!
Wyrobić.Uformować w kulę,przykryć folią i odstawić do wyrośnięcia.
Powinno podwoić objętość.Ok.4-5 godzin.
Wyłożyć na blat.Wyrobić i uformować bochenek.Ułożyć ciasto w formie wyłożonej papierem do pieczenia.Wierzch posmarować oliwą.Przykryć folią i zostawić w ciepłym miejscu do ponownego wyrośnięcia.Powinno podwoić objętość.
Piekarnik nagrzać do temperatury 220 stopni C.
Wstawić wyrośnięte ciasto. Piec 20 minut.
Zmniejszyć temperaturę do 200 stopni C i piec jeszcze ok. 30 minut.
Upieczony chleb wystudzić na kratce.

Chleb bardzo pozytywnie mnie zaskoczył.Wyszedł pyszny.
O wyrazistym,rustykalnym smaku.
Zrobiłam do niego dwa smarowidła.

Masełko z serem pleśniowym

100g miękkiego masła
50g miękkiego sera z niebieską pleśnią
W naczyniu połączyć oba składniki.Dobrze rozgnieść widelcem.

Masło z rumem

100g miękkiego masła
50 g drobnego jasnego cukru trzcinowego
ciemny rum

W naczyniu wymieszać masło z cukrem.
Dolewać rum mieszając, aż wszystko połączy się w jednolitą gładką masę a smak rumu będzie zdecydowanie wyczuwalny.*

* przepis na masełko z rumem pochodzi z książki N.Lawson Nigella świątecznie

Upieczcie swój chleb.Podzielcie się nim z każdym,kto go potrzebuje.
Zaproście Bliskich i Przyjaciół.
Wspólne jedzenie chleba jednoczy, rodzi bliskość i uczy szacunku dla każdej kromki.

Każdy ma swój maraton? Agnieszka tak! I sernik.

2011-10-11T18:00:00.010+02:00

Jest 5-ta rano.
Miasto jeszcze całkiem nie wstało ze snu.
Dopiero przeciąga się leniwie i jednym okiem spogląda na Wisłę.
Nad rzeką przyczajona mgła.
Obudzone słońce zaczyna swój poranny taniec.
Pierwszymi promieniami obejmuje budzące się życie.
I drobną postać biegnącą wzdłuż rzeki.
Każdego poranka od wielu miesięcy.

Zwyciężyć siebie?
Sprawdzić się?
Pokonać lęki,które żyją wewnątrz?
Rozprawić się ze swoimi słabościami?
Nabrać siły i wiary we własne działania?
Czuć radość i przyjemność z pokonywania kilometrów,tak po prostu?
Wdychać ze szczęściem budzący się świat?
Czy to myśli delikatnej Dziewczyny,biegającej każdego dnia nad Wisłą?
Wie to tylko Ona.
Agnieszka przebiegła 33.Maraton Warszawski.
42 kilometry.
W czasie 4 godziny 42 minuty 30 sekund.

Sernik dyniowo - imbirowy z sosem karmelowym i orzechami dla Agnieszki

Spód
1 szklanka pokruszonych ciastek imbirowych
1/2 szklanki rozdrobnionych orzechów włoskich
5 łyżek miękkiego masła

Piekarnik nagrzać do temperatury 200 stopni C.
Formę ,w której będzie piekł się sernik,wyłożyć podwójną folią.
Rozprowadzić na dnie masę ciasteczkową.Wyrównać.
Piec ok.10 minut.
Wyjąć z piekarnika i wystudzić.

Masa serowo-dyniowa

2 szklanki puree z dyni
250 g serka mascarpone
3 jajka
100g jasnego cukru trzcinowego
1 łyżka startego imbiru
1 łyżka ekstraktu z wanilii
1 łyżeczka mielonego cynamonu

Piekarnik nagrzać do temperatury 150 stopni C.
Ser z cukrem utrzeć na puszystą masę.
Cały czas miksując dodawać puree z dyni.Dodawać po jednym jajku dalej miksując.
Stopniowo dodawać imbir,cynamon i wanilię.
Masę wyłożyć na wystudzony spód.Wyrównać.Przykryć folią.
Do większego naczynia wlać 5 cm gorącej wody.
Wstawić formę z sernikiem i wstawić do piekarnika.
Piec w kąpieli wodnej 1 godzinę i 15 minut.
Po tym czasie sernik powinien być lekko ścięty.
Wyłączyć piekarnik,uchylić drzwiczki i zostawić tam sernik na kolejną godzinę.
Po tym czasie wyjąć z kąpieli wodnej.Całkowicie wystudzić.
Na noc wstawić do lodówki.

*przepis z moimi korektami stąd

Sos karmelowy

1/2 kostki masła
3 /4 szklanki brązowego cukru
1/2 szklanki syropu klonowego
1/2 łyżeczki soli morskiej
1 łyżeczka wanilii
1/2 szklanki orzechów włoskich do dekoracji

W garnku na średnim ogniu stopić masło,dodać brązowy cukier.Mieszać aż cukier się rozpuści.
Dodać sól i syrop klonowy.Mieszać aż sos zgęstnieje.
Garnek zdjąć z ognia.Dodać wanilię.Mieszać jeszcze chwilę.
Sos lekko schłodzić.
Polać nim sernik.Wierzch udekorować orzechami.

Macie swoje maratony?
Takie trudne,wymagające wysiłku,siły woli i poświęceń?

Niezwykły smak fioletu. Plum Cobbler.

2011-10-05T18:30:00.001+02:00

Z jakim smakiem kojarzy się czerwony?
A jak smakuje pomarańczowy?
Czy kolor ma smak?
Oczywiście!
Smaki dzielę na jasne i ciemne.
Jasny to seler,groszek,sandacz.
Bakłażan,dziczyzna,grzyby to ciemne.
Zestawienie kolorystyczne smaków,łączenie jasnych z ciemnymi to niezwykła zabawa w kuchni.
Niektóre kolory smaków nie pasują do siebie.
Gryzą się i kłócą.
Od razu wiem,że nie przypadną mi do gustu.
Inne zaraz na początku tworzą harmonijną całość.
Jakby na siebie czekały.

A jaki smak ma fiolet?
Ciemny.
Tajemniczy.
Soczysty.
Kuszący.
To jeden z najpiękniejszych smaków.
A najwspanialszy smak fioletu ma śliwka.
Idealny kształt,który kryje obietnicę wspaniałych doznań.
Uwielbiam!

W co ubrać fiolet?
Jak oddać jego smak?

Plum Cobbler

10 dużych śliwek
1 łyżka mąki kukurydzianej
szczypta mielonych goździków
70 g jasnego cukru trzcinowego

Piekarnik nagrzać do temperatury 180 stopni C.
Śliwki wypestkować.Przełożyć do formy do zapiekania.
Pozostałe składniki wymieszać.Wysypać na śliwki.Wymieszać razem.

Ciasto
100g mąki pszennej lub pszennej razowej
30g cukru trzcinowego
60g mielonych migdałów
szczypta mielonych goździków
szczypta soli
1 łyżeczka proszku do pieczenia
50 g miękkiego masła
1 jajko
60 ml mleka

Mąkę,migdały,sól,cukier i proszek do pieczenia wymieszać w misce.Dodać masło i wymieszać.
W osobnym naczyniu połączyć jajko z mlekiem.Wlać do miski z pozostałymi składnikami.
Wymieszać całość na jednolitą masę.
Łyżką nakładać porcje ciasta na śliwki.
Formę wstawić do piekarnika.
Piec 30-40 minut do chwili aż ciasto się zrumieni.
Wyjąć z pieca i od razu podawać z lodami waniliowymi lub bitą śmietaną.
*przepis z moimi zmianami pochodzi z Simply Recipes

Plum Cobbler znika w mgnieniu oka.
Kiedy go zrobicie i spróbujecie, będziecie chcieli jeszcze i jeszcze.
Bo smak fioletu jest tutaj niezwykły!

Dwa domy pachnące chlebem. 15.! TU i TAM.

2011-09-29T19:45:00.003+02:00

Kuchnia. Serce domu.
Łączy i zbliża.
Tu tańczą zapachy i wirują dźwięki, których pokusie nie potrafimy się oprzeć.
W naszych kuchniach TU I TAM - u Anny-Marii i u mnie,było już słodko i wytrawnie, łagodnie i ostro, owocowo i warzywnie.

Przyszła pora na smak inny od wszystkich.
Najstarszy i najcenniejszy.
To smak chleba.
Nasz pierwszy wspólny chleb.
Pachnie domem i szczęściem.
Wyjątkowe i niepowtarzalne uczucie, którym dzielimy się z Wami, jak chlebem.

Chleby czekające na swoją kolej,do upieczenia.
Chleby wspaniałe.Na zakwasie.
I szybkie drożdżowe.
Przeglądam listę.Trudny wybór.
A kiedy już mam,wiem,wybrałam,pojawia się nieoczekiwana sytuacja.
Piękne okoliczności zmieniają moje plany.
Nie pierwszy i nie ostatni raz...
Właściwie to nie dziwię się.Nie żyję wszak według z góry ustalonych posunięć.
Jestem elastyczna.Lubię zmiany.Lubię,kiedy coś nowego się zadzieje.

Dlatego piekę dwa chleby.
Jeden taki z listy do zrobienia.

Chleb z gruszką.

200g mąki pszennej chlebowej
150g mąki pszennej razowej
1 łyżeczka soli
1 łyżeczka drożdży instant
1 łyżka oliwy
1 łyżka miodu
1 łyżeczka cukru
1 duża gruszka obrana i pokrojona w kostkę
200g wody

W misce wymieszać mąki i sól.
Letnią wodę wymieszać z miodem i cukrem.Dodać drożdże i wymieszać. Odstawić na 10 minut,aby nastąpiła aktywacja drożdży.
Wymieszać suche składniki z mokrymi i wyrabiać wszystko około 10 minut.
Jeżeli ciasto będzie się kleić, podsypać blat mąką.
Pod koniec wyrabiania dodać łyżkę oliwy i ponownie wyrobić ciasto.
Dodać pokrojoną gruszkę i delikatnie wyrobić.
Ciasto włożyć do miski wysmarowanej oliwą, przykryć ściereczką i zostawić do wyrastania na godzinę.Powinno podwoić objętość. Po tym czasie ciasto odgazować, złożyć dwa - trzy razy .
Uformować okrągły bochenek,włożyć do durszlaka lub koszyka.Przykryć ściereczką i zostawić na kolejną godzinę.
W tym czasie piekarnik nagrzać do 230°C i wstawić garnek żeliwny.Wyrośnięty chleb ostrożnie przełożyć do gorącego garnka.Piec przykryty ok.30 minut.Zdjąć pokrywkę i piec jeszcze ok.15 minut.
Upieczony chleb wyjąć i studzić na kratce.

Chleb jest bardzo dobry.Lekko wilgotny przez dodatek gruszki i oliwy.
I dzięki gruszce wyjątkowo aromatyczny.
Chociaż na drożdżach,jest świeży przez kilka dni.
Świetny z pasztetami i serami.
Chleb jest moją wariacją przepisu ze strony Le Petrin.
Z sieci dowiedziałam się,że piekły go nieco inaczej Margot i Polka.

Drugi chleb upiekłam dla mojej Przyjaciółki.
Jej ulubiony.

Chleb pszenny na zakwasie z oliwkami i rozmarynem

400g mąki pszennej typ 650
225g wody
150g zakwasu pszennego 100% hydracji
7g soli
czarne oliwki odsączone i pokrojone na kawałki
igiełki rozmarynu

Wszystkie składniki oprócz soli, oliwek i rozmarynu włożyć do miski.
Wymieszać aby się połączyły.Przykryć folią i odstawić do autolizy na 30 minut.
Ciasto wyłożyć na blat.Wyrabiać kilka minut.Posypać solą i dalej wyrabiać aż będzie jednolite i gładkie.Na koniec dodać oliwki i rozmaryn i wyrobić.
Włożyć je do naoliwionej miski,przykryć i odstawić do fermentacji na 2 godziny.
Po godzinie złożyć.
Wyjąć ciasto z miski,zawinąć w folię i zostawić na 15 minut aby odpoczęło.
Uformować z ciasta kulę.Włożyć do durszlaka wyłożonego ściereczką grubo posypaną mąką.
Odstawić na 2 godziny do ponownego wyrastania.
Ciasto z durszlakiem wstawić na noc do lodówki.
Następnego dnia wyjąć i zostawić w temperaturze pokojowej na ok.2 godziny.
Piekarnik z garnkiem żeliwnym nagrzać w temperaturze 230 stopni C.
Ciasto delikatnie przełożyć do garnka.Można naciąć wzdłuż.
Przykryć pokrywką i piec ok.30 minut.
Po tym czasie zdjąć pokrywkę i piec chleb dalej 10-15 minut.
Upieczony wyjąć z garnka i studzić na kratce.

Podstawą przepisu był Pain au Levain z blogu Bread Cetera.
Chleb jadłyśmy z suszonymi pomidorami,które niedawno cierpliwie dochodziły w moim piekarniku.
I z oliwą aromatyzowaną szałwią i orzechami włoskimi.
Oliwa to pyszny dodatek do pieczywa.Rustykalny smak.
A tak prosto ją wykonać.
Do butelki włożyć gałązki świeżej szałwii i wsypać kilka orzechów włoskich.
Zalać oliwą extra vergine.
Odstawić na kilka dni do maceracji.

Oba chleby piekłam w garnku żeliwnym.Ostatnio mocno go wykorzystuję właśnie do wypieku pieczywa.Ma magiczne właściwości,bo chleby wyrastają fantastycznie.Są piękne w środku,puszyste.
Można upiec je równie dobrze na kamieniu lub po prostu na rozgrzanej blasze.
Nie sprawiają kłopotów.Dobrze współpracują.
Mam taki pogląd,że kiedy wyrabiam je ręcznie, z czułością,odwdzięczają się właśnie pięknym wyglądem i smakiem.Żaden mój chleb nie powstał przy użyciu maszyny,choć widziałam wiele pięknych bochenków wyrobionych przez dzielny hak.
Nadal mam nabożny stosunek do ciasta chlebowego.Traktuję je szczególnie i nie mogę powierzyć maszynie niezwykłego z nim kontaktu.

Częstujcie się.I koniecznie upieczcie swój chleb!

Jarzębinowe historie. Korale zamknięte w słoikach.

2011-09-21T18:55:00.001+02:00

Mamy swoją jarzębinę.Uratowaliśmy ją.
To zdarzyło się na początku naszego wiejskiego życia.
Wycieczka rowerowa.
Ściana lasu wydawała się nam zupełnie niedaleko.A las, wiadomo,kryje tyle tajemnic...
Pod lasem ktoś wykopał ogromny dół.I podkopał korzenie młodej jarzębinie.
Stała tak bezradnie przechylona z odkrytymi korzeniami.
Wróciliśmy po nią .Posadziliśmy pod oknami naszego wiejskiego domu.
Jarzębina rośnie i późnym latem obdarza nas pięknymi koralami.

Czy jako małe dziewczynki robiłyście jarzębinowe korale?
Ja tak,zawsze.Każdego lata.
Czerwone kuleczki nanizane na nitkę. Z radością noszone.
Potem zasuszane.Na pamiątkę lata.
Jarzębinowy kolor.Tak.
Nie czerwony.Jarzębinowy.

Chutney z jarzębiny i dyni

200g jarzębinowych owoców
300g miąższu dyni bez skóry i pestek
cebula
jabłko
1/2 łyżki utartego imbiru
1/2 łyżeczki pieprzu kajeńskiego
szczypta mielonych goździków
kawałek cynamonu
200ml octu jabłkowego
100g miodu
100g jasnego cukru trzcinowego
łyżka soli
łyżka kremu balsamicznego

Dynię,jabłko i cebulę pokroić w kostkę.Wrzucić do garnka razem z pozostałymi składnikami - oprócz kremu balsamicznego.Gotować na małym ogniu 30-40 minut.Dodać krem balsamiczny i gotować jeszcze 5 minut.Zdjąć z ognia.Wyjąć cynamon.Gorący chutney przełożyć do wyparzonych słoiczków i zamknąć.
Pyszny dodatek do serów,pasztetów i mięs.

Dżem jarzębinowy

1/2 kg jarzębiny przemrożonej
1 kg jabłek pokrojonych w kostkę
3/4 kg cukru
sok z limonki
1/2 szklanki wody
łyżka kremu balsamicznego

Umytą jarzębinę,wodę i sok z limonki gotować wolno do momentu kiedy owoce zaczną pękać.
Dodać cukier i podgrzewać dopóki się nie rozpuści.Dodać jabłka i gotować aż owoce staną się szkliste.Dodać krem balsamiczny.Zagotować i zamknąć w wyparzonych słoikach.

*przepisy z moimi zmianami pochodzą z ostatniego numeru Weranda Country

Przetwory z własnej jarzębiny.
Cudowne.Emocje szczególne.
Jarzębinowe owoce zmieniają kolor podczas gotowania.
Stają się pomarańczowe.
Z jarzębinowego w pomarańczowy.
Czy to nie magia?

Do dziś robię jarzębinowe korale.
A Wy?

Powroty i odwroty.Kozi ser i pomidory.Przebój lata.

2011-09-15T16:00:00.001+02:00

Nasz pobyt na wsi przedłużył się.To za sprawą lata,które u schyłku zafundowało nam cudną pogodę.
Wróciliśmy do miejskich pieleszy,żeby znowu wrócić na wieś.
Jeszcze na trochę. Żeby nasycić się przyrodą,wędrówkami po polach i łąkach.
Wyprawami na wiejski targ.Gdzie obfitość warzyw i owoców z pierwszej ręki zachwyca.
Rowerowymi wędrówkami po okolicznych bezdrożach.
Żeby zamknąć w słoikach najlepsze dary lata.

Tarty są u mnie przebojem tego lata.
Kilka prostych składników i kieliszek wina tworzą niezwykłą kulinarną magię.
Gustuję w kozich serach.Wspaniale komponują się z warzywami i kruchym ciastem.

Tarta z kozim serem,pomidorami i tymiankiem

Ciasto
przepis klik

250g mąki
125g masła schłodzonego
1 łyżeczka drobnej soli
50 ml bardzo zimnej wody

Mąkę wysypać na blat i zrobić wgłębienie.Włożyć tam masło pokrojone w kostkę,sól i jajko.Połączyć wszystkie składniki.Zagniatać i wlać wodę.Zagnieść razem z ciastem.Wyrobić wszystko na gładką masę.Uformować ciasto w kulę ,zawinąć w folię spożywczą i włożyć do lodówki.

Nadzienie

200g sera koziego - rolada
100g pomidorków śliwkowych
100g pomidorków żółtych
gałązki świeżego tymianku
świeżo mielony kolorowy pieprz

Piekarnik nagrzać do 190 stopni C.

Ciasto wyjąć na blat i rozwałkować na grubość 3 mm.
Wyłożyć na papier do pieczenia.
Na cieście ułożyć ser, pomidorki i gałązki tymianku, zostawiając kilka centymetrów brzegu.
Brzeg zawinąć do wewnątrz.
Tartę położyć na blachę i piec ok.30 minut.
Wyjąć z pieca i posypać grubo mielonym pieprzem.
Podawać od razu z kieliszkiem ulubionego białego wina.

Dom zamknięty.Jeszcze nie zasnął na zimę.Ale już przygotowany do jesienno-zimowej bezczynności.
Będziemy tu wpadać,ale nie powrócimy na dłużej.
Dopiero za rok.Kiedy wszystko zakwitnie i zazieleni się na nowo.

Czy Wasze domy też zasypiają po sezonie?

Panny Borówczanki.Śniadaniowa podróż sentymentalna.

2011-09-08T10:00:00.001+02:00

Pamiętacie ,Na jagody' Marii Konopnickiej?
Łączy nas emocjonalny związek.Mnie i opowiadanie.
Grupa starszaków w przedszkolu.Przedwakacyjny występ dla Rodziców.
Ostatni ,bo potem już szkoła.
Dziewczęta ubrane w białe bluzki,czerwone kubraczki i suto marszczone spódnice w wielkie granatowe grochy.
Panny Borówczanki.
Miałam koszyczek w ręku.I ogromną tremę.
Po występach pożegnanie z przedszkolem,zdjęcia,nagrody.
Dla mnie ,Na jagody'. Mam ją do dziś.
I zdjęcie z przedszkolnego przedstawienia.

Piekłam na śniadanie bułeczki z borówkami.I przypomniało mi się przedszkolne przedstawienie.
Odnalazłam zapomnianą książeczkę. Przeczytałam zanim bułeczki wyciągnęłam z pieca.

Panny Borówczanki

2,5 szklanki mąki przesianej
1/3 szklanki cukru
pół opakowania drożdży instant
1/2 szklanki mleka
1/3 kostki miękkiego masła
1 jajko
szczypta soli
skórka otarta z połowy cytryny
opakowanie borówek

Lukier
sok z cytryny i pół szklanki cukru pudru wymieszać

Do miski wlać ciepłe mleko,wsypać cukier i drożdże.Wymieszać i odstawić na 10 minut.
Dodać przesianą mąkę,sól,jajko,masło.Wymieszać.
Blat podsypać mąką i wyjąć ciasto.Wyrabiać 10 minut.
Dodać skórkę cytrynową.Jeszcze raz wyrobić.Miskę posmarować oliwą.Włożyć wyrobione ciasto.Oprószyć je mąką.Przykryć ściereczką i odstawić na godzinę lub półtorej.
Piekarnik nagrzać do temperatury 190 stopni C.
Wyrośnięte ciasto wyłożyć na blat.Rozciągnąć i uformować prostokąt.
Ułożyć borówki.Ciasto zrolować i pokroić na porcje.Wyszło mi siedem.
Formę wysmarować masłem lub wyłożyć papierem do pieczenia.
Ułożyć porcje ciasta obok siebie.
Posmarować mlekiem.Piec do zrumienienia ciasta.20-25 minut.
Posmarować lukrem i udekorować paseczkami skórki cytrynowej.
Jeść jeszcze ciepłe w towarzystwie ulubionej kawy.

Przy śniadaniu oglądałam swój album z dzieciństwa .
Tyle dziecięcych uśmiechniętych twarzy.
Teraz już dorosłych,niekiedy zapomnianych.
Magiczny czas.
Sentymentalna podróż.

Smacznego i pięknego dnia Kochani!

Owoc dojrzałego lata. 14! TU i TAM.

2011-08-31T09:00:00.007+02:00

Dojrzałe lato.

Pachnie skoszonym zbożem i najpiękniejszym owocem.

Ten owoc jest zachwycający.

Uwiódł nas całkowicie i wziął w posiadanie nasze kuchnie.

Anny-Marii i moją.
Pozwoliłyśmy mu na to.Zobaczcie co potrafi.
Zapraszamy!

Pomidor.
Klasyka smaku.
Symbol dorodności.
Kwintesencja lata.
Uosobienie obfitości.
Dar od słońca.
Zapach i kolor.
Naturalna uroda.
W parze z prostotą.

Sorbet z żółtych pomidorów

1,5 szklanki cukru
1/2 szklanki wody
2 kg żółtych dojrzałych pomidorów
sok z jednej cytryny
listki świeżej bazylii ,mięty lub ulubione owoce do podania

Pomidory sparzyć,obrać ze skórek.Pokroić na ćwiartki i usunąć nasiona.
W garnku z grubym dnem gotować przez godzinę /lub dłużej,jeżeli masa jest rzadka/ wodę z cukrem i pomidorami.Od czasu do czasu mieszać.
Jeżeli potrzeba,dodać więcej cukru.
Zdjąć z ognia i wystudzić.Schłodzoną masę przełożyć do kielicha blendera,dodać sok z cytryny i zmiksować.
Przełożyć do pojemnika,w którym sorbet będzie się zamrażał.Zamrażać 60 minut.Wyjąć i wymieszać.Zamrażać kolejne 60 minut i znowu wymieszać.Zamrażać jeszcze 60 minut.Dokładnie wymieszać i zostawić w zamrażarce na noc.
Sorbet podawać ozdobiony ziołami lub ulubionymi owocami.

Pomidorowe zakochanie.
Jest ze mną całe lato. Wypatruję go wszędzie.
Na straganach wyszukuję najpiękniejsze okazy.
Zrywam prosto z krzaka w ogródku Sąsiadki.
Hoduję w doniczkach.
Upajam się zapachem.
Pomidor pachnie słońcem.
U schyłku lata zachłannie gromadzę pomidorowe owoce.
Suszę,przecieram,konserwuję.
Mają mi wystarczyć do następnych zbiorów.
Wszak zimą kosztuję jedynie namiastki prawdziwego owocu.
Kocham pomidora.I każdą jego postać.

Prowincjonalne kino.Krem z letnich warzyw.I grzanki.

2011-08-25T17:45:00.008+02:00

Pamiętacie prowincjonalne kina z wakacyjnych wyjazdów,pobytów gdzieś z dala od ,cywilizacji'?
Ja mam takich wspomnień sporo.
Lubię prowincjonalne kina za specyficzną atmosferę,za spokój.Brak tu hałaśliwych barków z popcornem,szeregu sal,gdzie jednocześnie wyświetla się kilka filmów i tłumów.
Prowincjonalne kino pachnie taśmą filmową, ma niewielką salę ,tylko jedną.I mało chętnych do oglądania niekomercyjnego filmu.
Wsiadłam na rower i pojechałam do miasteczka.Tylko cztery kilometry,a tyle pięknych widoków po drodze.Miło świeciło słońce.Rower zaprowadził mnie w uliczkę,gdzie znajduje się kino.I zobaczyłam plakat.I bardzo się ucieszyłam.Bo wieczorem zobaczę film,na który nie znalazłam czasu w Warszawie!
Kupiłam bilet i z radością ogromną wróciłam do domu,żeby czekać na wieczorne spotkanie z prowincjonalnym kinem.
Melancholia .Kolejny obraz Larsa von Triera. Bardzo osobisty i piękny film o końcu świata.

Jeżeli nie widzieliście filmu,a znajdziecie gdzieś na wakacyjnych ścieżkach prowincjonalne kino,bardzo Wam polecam.
Melancholia,jak każdy obraz Larsa von Triera ma wielu zwolenników,jak i przeciwników.Ja należę do tych pierwszych,bo reżysera uwielbiam za wszystkie jego filmy.
Wystarczy uruchomić wyobraźnię.

Krem z letnich warzyw i ziół

1 marchewka
2 cebule sałatkowe ze szczypiorem
1 bulwa fenkułu
kawałek dyni makaronowej
2 średnie ziemniaki
2 podłużne pomidory: czerwony i żółty,sparzone i obrane ze skórki
świeże zioła:bazylia,tymianek,mięta,majeranek
ząbek czosnku
olej ryżowy
sól i pieprz
pól litra wywaru z warzyw

Umyte i obrane warzywa pokroić na kawałki.W garnku rozgrzać trzy łyżki oleju.Wrzucić warzywa i dusić 10 minut mieszając od czasu do czasu.Wlać wywar,dodać zioła, sól i pieprz i gotować do miękkości.Wszystko zmiksować.

Grzanki z wędzonym łososiem i masłem kawiorowym

kawałek żytniej bagietki
dwie łyżki miękkiego masła
kawior z łososia,mały słoiczek
świeżo mielony biały pieprz
sok z cytryny

Masło wymieszać z pieprzem.Dodać kawior i delikatnie wymieszać.Plastry łososia skropić sokiem cytrynowym.Bagietkę pokroić na kromki.Zrobić z nich grzanki.Posmarować je masłem kawiorowym,położyć kawałki łososia.Podawać do zupy.

Czy wiecie,że już odleciały bociany?

Niech żyje koza! Śniadanie na trawie. Zioła, kozi ser i oliwa.

2011-08-17T20:30:00.007+02:00

Sąsiadce zachorowała koza...Oj zmartwiłam się wielce,bo kozie mleko bardzo mi smakuje.
Robię z niego twarożki i jogurt.
Koza pasie się na naszej łące.Trawę ma piękną,soczystą.I ekologiczną.
Wezwaliśmy lekarza.Zbadał,obejrzał.Pomacał kozi brzuch i wymiona.
-Niestrawność! ma wzdęty brzuch.Przeżarła się.A może najadła zbyt mokrego.
Wlał jej jakąś miksturę do pyska.Koza zatrzęsła bródką.Brrrrrr!
-Musi odpocząć do jutra -zawyrokował pan doktor.
Ale jak wytłumaczyć to kozie? Ona ciągle skubie,przeżuwa...
Koza poszła do obórki.Czekamy do jutra.
Nazajutrz wieczorem przychodzi Sąsiadka z...wielkim słojem koziego mleka.Niech żyje koza!

Śniadanie na trawie.
Wyczekane ciepło i słońce.Bez tego nie mogło się udać.
Późne delektowanie się tym,co pyszne i proste.Ser.Zioła.Oliwa.

Ziołowe kozie serki

serek I
trzy łyżki posiekanego :tymianku,szałwii i mięty

serek II
trzy łyżki posiekanego: rozmarynu,majeranku,natki pietruszki

kolorowy pieprz
oliwa z trawą cytrynową i pieprzem
ząbek czosnku - ewentualnie
ocet balsamiczny sherry

Serki kozie,własnej roboty - tu przepis lub kupne obtoczyć w ziołach i w kolorowym pieprzu utartym w moździerzu.Ułożyć w naczyniach i delikatnie zalać oliwą.Można dodać roztarty ząbek czosnku.Skropić octem balsamicznym.Odstawić na noc w chłodne miejsce - spiżarnia,górna półka lodówki.

Oliwa z trawą cytrynową i kolorowym pieprzem

Do szklanej butelki wsypać ziarenka kolorowego pieprzu,włożyć świeżą trawę cytrynową i zalać oliwą.Odstawić do maceracji na tydzień.

Proste smaki.Ulubione pieczywo.Letnie śniadanie.

W ramionach lata.Malinowe lody Pawlova.

2011-08-11T19:15:00.021+02:00

Zachłystuję się latem.A ono bierze mnie w ramiona.
Na wsi wszystkie jego uroki mają inny wymiar.Są bliżej mnie,bardziej namacalne.
Wychodzę rano w piżamie w ogród pełen rosy.
Na liściach wiszą jej duże krople.
Świat jeszcze w półśnie.Wolno budzi się,aby powitać nowy dzień.
Jest tak uroczyście cicho...
Ale zaraz ten poranny spokój zamieni się w codzienną krzątaninę ludzi,zwierząt i roślin.
Wszyscy otrzepiemy ostatnie krople rosy i popatrzymy w niebo.Czy podaruje nam dzisiaj słońce?
Czy poczęstuje kolejną porcją deszczu?
Wszystko jedno. I tak lubię lato.
Tutaj na wsi szczególnie szybko mi ono umyka. Tyle się dzieje.
W spiżarni pysznią się słoiki z marmoladą z papierówek z tequilą .Właśnie dostawiłam nowe z konfiturą z ostatnich wiśni z amaretto.
Zaczynają dojrzewać późniejsze jabłka.
Kwitną słoneczniki.
Na łące młode bociany trenują loty.Szykują się do dalekiej podróży.
Na polach intensywnie pracują kombajny.Późne żniwa.
Letnie dni galopują.Jeszcze nigdy nie udało mi się ich zatrzymać.A Wam?

Malinowe lody Pawlova

Lody

500ml śmietany kremówki
250 ml tłustego mleka
100g cukru pudru
szczypta soli
1/2 łyżeczki esencji waniliowej
6 żółtek

Mleko,śmietankę,wanilię, i sól umieścić w garnku o grubym dnie.Postawić na średnim ogniu i wolno gotować aż płyn stanie się gęsty.Wystudzić..Żółtka ubić.Wlać kilka łyżek gorącej masy,wymieszać aby składniki się połączyły.Przelać przez sito.Wystudzić.Obie masy połączyć.Wlać do naczynia,w którym będą się mrozić.Wstawić do zamrażalnika.Po godzinie dokładnie wymieszać.zamrażać.Po 90 minutach wymieszać.Wstawić do zamrażania na kolejne 200 minut.Wyjąć,ostatni raz wymieszać i wstawić do zamrażarki najlepiej na noc.

Beza

białka z 4 dużych jaj
250g drobnego cukru
2 łyżeczki skrobi kukurydzianej
1 łyżeczka białego octu winnego
kilka kropli ekstraktu waniliowego

Ubić białka z octem na półsztywno.Stale ubijając dodawać po łyżce cukru.Ubijać aż piana będzie sztywna.Dodać pozostałe składniki.Delikatnie wymieszać i wyłożyć na papier do pieczenia ,który umieśćic na blasze.Wstawić do piekarnika nagrzanego do 180 st.C i zaraz obniżyć temperaturę do 150 st.C.Piec godzine lub trochę dłużej.Zostawić do ostygnięcia.

przepis N.Lawson

Sos malinowy

200g malin
50g cukru pudru
1 łyżka soku z cytryny

Maliny umieścić w naczyniu,polać sokiem z cytryny i posypać cukrem.Odstawić na kilka minut do maceracji.Potem przetrzeć przez gęste sito aby oddzielić pestki.

Do sporego pojemnika - ok.2 litry,pokruszyć część bezy,polać sosem malinowym,nałożyć warstwę lodów.Warstwy powtarzać aż skończą się składniki.Wszystko razem wymieszać.Zamrażać minimum 4 godziny przed podaniem.Podawać z sosem malinowym.

Są to jedne z najlepszych lodów,jakie do tej pory zrobiłam.Chrupka beza doskonale połączyła się z lodowym kremem.A kontrast z sosem malinowym okazał się idealny.
Inspiracją był przepis David'a Lebovitz'a z książki The Perfect Scoop.

Wsi spokojna...Pizza rustykalna.Najprościej.

2011-08-06T12:42:00.005+02:00

Przyjechaliśmy pomieszkać na wsi.Odkurzyliśmy nasz dom.
Anioły spoglądają na nas jakoś weselej.Deski podłogowe skrzypią o wiele radośniej.
Cały dom śpiewa!
Okiennice otwarte na oścież.Wpuszczają słońce do środka,grzeją ściany.
Upijamy się przyrodą.Spacerujemy.Biesiadujemy w ogrodzie.
Nocą szczekają psy.Wszystkie naraz.Wieczorami rechoczą żaby. Bladym świtem pieją koguty.
Fascynujące koncerty.Chłoniemy każdy z nich jak najpiękniejszą muzykę.
Przed nami miesiąc wiejskiej sielanki.Odwiedziny Bliskich i Przyjaciół.
Ale i czas przetworów.Gromadzenia zapasów na zimowy czas. I praca w ogrodzie.

Jadamy najprościej.

Rustykalna pizza z cukinią,serem,karmelizowaną cebulą i ziołową solą morską

Młoda cukinia z cienką skórką pokrojona w plasterki
100g sera z niebieską pleśnią pokruszonego na kawałki

Karmelizowana cebula
3 duże cebule,używam białą
ziołowa sól morska i biały pieprz
1 łyżka białego kremu balsamicznego
2 łyżki oleju ryżowego

Cebule obrać i pokroić w plasterki.Na patelni rozgrzać olej,dodać cebule,posolić i dusić kilka minut.Dodać krem balsamiczny i biały pieprz.Wszystko razem dusić ok.5 minut.Zdjąć z płyty.

Ciasto na pizzę

250g mąki,użyłam włoską na pizzę
150ml ciepłej wody
1/2 saszetki drożdży instant
1/2 łyżeczki cukru
1 łyżeczka soli
1 łyżka oliwy

Drożdże wymieszać z cukrem i wodą.Przykryć i odstawić na 10 minut.
Mąkę przesiać na stolnicę,wymieszać z solą i oliwą.Dodać rozczyn drożdżowy.Zagnieść elastyczne i gładkie ciasto.Uformować je w kulę,włożyć do miski,przykryć do wyrośnięcia na ok.1 godzinę.
Ciasto wyjąć na blat.Uformować ręcznie owalny placek,ewentualnie cienko rozwałkować.Przykryć ściereczką na 15 minut.
Piekarnik nagrzać do temperatury 200 stopni C.
Ciasto wyłożyć na papier do pieczenia,posmarować oliwą i wyłożyć wszystkie składniki.Posypać solą ziołową.Wyłożyć na blachę do piekarnika i piec ok.25 minut.
Wyjąć,podawać z oliwą np.czosnkową ,ziołową, chilli.

Ziołowa sól morska
gruba sól morska - taką lubię najbardziej
suszone zioła;bazylia,natka pietruszki
suszone warzywa:czosnek w płatkach,chilli,pomidory

Zioła i warzywa rozetrzeć w moździerzu niezbyt dokładnie.Połączyć z solą morską.Przesypać do szczelnego pojemnika i odstawić na kilka dni,aby wszystkie składniki dobrze się ze sobą połączyły.

Prosto,letnio,swojsko.
Lubicie tak?

Sycylijskie manewry.Rodzinne smakowanie.

2011-08-02T16:26:00.001+02:00

Sycylia.Kuchnia Śródziemnomorza.
Słoneczna,aromatyczna i bogata.Wspaniała!
Zwłaszcza w taki czas.Nieudane lato.
Nasze rodzinne biesiadowanie. Wspomnienia po sycylijskiej podróży K.,G. i H.
Sycylijskie manewry.

Antipasti
Obowiązkowe wprowadzenie do głównego posiłku,jakim jest obiad.Bogate w smaki i aromaty.
Mają zaostrzyć apetyt,pobudzić kubki smakowe tak,aby dalsze jedzenie było jeszcze większą przyjemnością.
Czas na barwne opowieści z podróży.

Deska włoskich wędlin
mortadela,coppa,salame milano,prosciutto i parmezan z pieprzem

Caponata
ciepła przekąska
Cebula,seler naciowy,bakłażan,pieczona papryka,pomidory,oliwki,rodzynki moczone w occie z czerwonego wina,anchois i orzeszki piniowe.

Focaccia
Rozmaryn,gruba sól morska,pomidorki i anchois.

Parmingiana
Wspaniałe zestawienie bakłażana i pomidorów z ogromną ilością parmezanu.Zapieczone w piecu.

Portata principale.Danie główne.

Spaghetti al tonno con limone
przepis cytuję za K.

tuńczyk w kawałkach w sosie własnym
cebula
oliwa z oliwek
cytryna
orzeszki pistacjowe pokruszone

Na pesto:
bazylia (1 krzaczek albo wielka męska garść)
orzeszki pinii
parmiggiano reggiano (garść)
oliwa z oliwek
1 ząbek czosnku
sól morska gruboziarnista

Przygotowujemy pesto w moździerzu i odstawiamy na przynajmniej 1h, by się przegryzło - najpierw należy utrzeć czosnek z solą, a potem dodać w kolejności: bazylię, orzeszki i parmezan, oliwę. Pamiętajmy, że pesto w tym przepisie ma być tylko dodatkiem, a nie dominantą, dlatego zależnie od liczby porcji modyfikujemy proporcje składników (1 krzak bazylii na 3-4 os. wystarczy, zwykle jest to proporcja dla 2 osób).
Na patelni na letnią oliwę wrzucamy cebulę, by się zeszkliła, ale nie zbrązowiała. Po zeszkleniu dorzucamy odsączonego tuńczyka i staramy się go za bardzo nie rozdrobnić. Gdy wszystko się nieco podgrzeje i przegryzie dolewamy sok z cytryny (do smaku, jak kto lubi, ja lubię kwaśnoooo), dusimy wszystko aż do ugotowania się makaronu al dente, by cytryna z oliwą i sokami z tuńczyka stworzyły sosik.
Gorący odcedzony makaron* mieszamy z uprzednio przygotowanym pesto, by pesto dokładnie pokryło makaron, następnie wrzucamy ten makaron na patelnię z gorącym sosem. Dokładnie mieszamy i łączymy ze sobą.
Podajemy posypane pokruszonymi orzeszkami pistacjowymi.
* został wykorzystany makaron casarecce siciliane

I mamy wszystko to, z czym kojarzy się Sycylia - makaron, tuńczyka, cytrynę oraz pistacje.

*

I sycylijskie wina.Wyjątkowe.
Nie sposób pominąć wpływu Etny na ziemię,która rodzi tu wspaniałe szczepy.
Winnice rozpościerają się do wysokości 800-900m n.p.m.
Wino jest mocne,wyraziste.

*

Deser był wyjątkowo pyszny -panna cotta z sosem z czarnej porzeczki.Niestety nie sfotografowałam.Z emocji.Zachwycona smakami Sycylii...

H. najmłodsza smakoszka w naszej rodzinie.
Kulinarny gust kształtowany od urodzenia.

*zdjęcia z Sycylii K.i G.

Z czym Wam kojarzy się Sycylia?

O zielonym groszku z czułością.13! TU i TAM.

2011-07-27T10:48:00.015+02:00

Kolory.

Zielony.

Powiadają, że zielony jest kolorem nadziei. I symbolem nowego. Każde nasze spotkanie z Anną-Marią w TU I TAM zawsze budzi nadzieję. Na coś wyjątkowego, innego, nowego. Z nadzieją czekamy na ten moment, gdy możemy nareszcie zobaczyć co zrodziło się w naszych kuchniach. Prawdą jest bowiem, iż "nadzieja przychodzi do człowieka z drugim człowiekiem".*

Dziś, ukryta w ziarenkach zielonego groszku, porusza naszą wyobraźnię i pozwala kiełkować kolejnym pomysłom. Co z nich powstało?

Zobaczcie. Z nadzieją zapraszamy na nasze spotkanie z zielonym groszkiem.

* Dante Alighieri

Zielone strączki.Zielone kuleczki.
Zrywane prosto z tyczek.Albo z płotu.
Kiedy kuleczki jeszcze niedojrzałe,zjadane łupiny.W całości.Jakie słodkie!
Kiedy łupiny pęcznieją,zielone kuleczki są już gotowe do chrupania.
Wiercą się w środku i czekają.Na dziecięce rączki i usta.
Dziewczynki siedzą w warzywniaku pod tyczkami z groszkiem.Są ubrane w kolorowe sukienki.
Małymi rączkami zrywają zielone strączki.Łupiny łatwo pękają i zielone kuleczki lekko spadają do ust.
Kiedy dziewczynki napełnią swoje buzie,kuleczki wkładają do słoika.
Zaniosą je do kuchni.Będzie groszek na letni obiad.

Nie zrywam już groszkowych strączków prosto z tyczek.
A jedna z małych dziewczynek mieszka daleko w świecie.
Ale z czułością wspominam groszkobranie.
I tamten letni czas.I groszek na obiad.
Zielone kuleczki często goszczą w mojej kuchni.Traktuję je bardzo czule.

Mus z zielonego groszku z zielonym sosem

500g zielonego groszku w łupinach
250g śmietany kremówki
pół łyżeczki do kawy agaru
kieliszek białego wina
łyżeczka soku z limonki
sól,biały pieprz
skórka z limonki

Groszek wyłuskać ze strączków.Opłukać na sicie.Osuszyć.
Gotować na parze 10-15 minut.Wrzucić do pojemnika blendera.Dodać wino,sok z limonki,sól i pieprz.Razem zmiksować.
Śmietanę ubić.Dodać do groszku agar,wymieszać.Dodać śmietanę.Delikatnie wymieszać.Ewentualnie doprawić solą i pieprzem.
Pojemniki wysmarować neutralnym smakowo olejem,np. ryżowym.Nałożyć mus.Przykryć folią i odstawić do lodówki aby masa zastygła.

Zielony sos

100g groszku ugotowanego na parze
50ml śmietanki
łyżeczka do kawy pasty wasabi
sól

Groszek zmiksować ze śmietanką i wasabi.Doprawić solą.

Mus podawać udekorowany paseczkami skórki limonki,z zielonym sosem i kuleczkami groszku.

Kuchnia sezonowa? Desery lata.

2011-07-20T14:00:00.002+02:00

Gotować sezonowo.Kuchnia sezonowa.
Czyli wykorzystywanie tylko takich składników,które w konkretnym czasie można kupić na straganie koło domu,u zaprzyjaźnionego rolnika,na targu.
Niestety,to nie całkiem moja kuchnia.
Gotuję prawie sezonowo jedynie latem.Wtedy moje zakupy ograniczają się prawie do rodzimych produktów. Prawie,bo nie mogę odmówić sobie melona,świeżej jalapeno czy mango .
Bardzo lubię długie wędrówki wśród straganów pełnych owoców i warzyw.Delektowanie się tym widokiem.I wąchaniem ich.Tak! Uwielbiam zapach dojrzałych pomidorów i soczystych brzoskwiń.

W mojej kuchni nie stawiam jednak ograniczeń,nie trzymam się kurczowo myśli,że ziemniaki i pomidory muszą być koniecznie polskie.W związku z tym jedzone tylko w sezonie.Tu i teraz.
Za bardzo kocham słoneczne klimaty w środku zimy.Chcę mieć lato cały rok!
W mojej kuchni, w moim domu.
Odrzucam zatem ideę kuchni sezonowej.Nie znoszę ograniczeń.
Pokarmy lata to u mnie arbuz i maliny,fenkuł i bób,awokado i zielony groszek.
I zapraszam na desery lata.Nie tylko sezonowo.

Karmelizowane morele z miodowym mascarpone

morele
serek mascarpone
cukier trzcinowy jasny
sok i skórka z cytryny
miód kwiatowy,u mnie z orchidei*
kieliszek rumu
listki mięty i melisy
dwie łyżki masła klarowanego

Morele przekroić na pół,wyjąć pestki.Każdą połówkę posypać cukrem.Na patelni rozgrzać masło.Położyć morele.Podgrzewać aż cukier się rozpuści.Podlać rumem..Wyłączyć grzanie.
Serek mascarpone wymieszać z miodem i łyżeczką soku z cytryny.Listki mięty i melisy posiekać.
Na talerzu ułożyć połówki moreli.Na każdej położyć serek mascarpone,listki ziół i paseczki skórki cytrynowej.Podlać sosem z patelni.

* miód pochodzi z Doliny Orchidei w Cilento we Włoszech.

Maliny,porzeczki i borówki w galaretce z różowego wina

dojrzałe owoce
wino różowe półwytrawne lub półsłodkie
szczypta agar-agar
cukier z wanilią

Owoce przebrać i umieścić w pucharkach,przykryć folią i wstawić do lodówki.Wino wlać do garnka i podgrzać,dodać cukier z wanilią do smaku.Zestawić z ognia. Dodać agar-agar i wymieszać.Przestudzić.Zalać owoce i wstawić do lodówki,aby wszystko zastygło.

Jakie jest Wasze zdanie na temat kuchni sezonowej?